W przedsionku niebios. Sztuka Hiszpanii doby El Greca.

 

Pozostając w orbicie sztuki hiszpańskiej, sięgnęłam po kolejną książkę powstałą pod redakcją naukową prof. Andrzeja Witko, na którą złożyły się wykłady wygłoszone w krakowskim Instytucie Cervantesa. Są to artykuły polskich i hiszpańskich badaczy i skupiają się na sztuce hiszpańskiej czasów El Greca. Fernand Marias opowiedział o postrzeganiu i ocenianiu dzieł sztuki na przestrzeni dziejów. Ks. Andrzej Witko zajął się tajemnicami hiszpańskiego malarza związanymi z życiem prywatnym i artystycznym. W kolejnym artykule jego autorstwa czytamy o malarzach i powstałych dziełach w okresie życia El Greca (Eskurial, Kastylia, Katalonia, Andaluzja, Estramadura, Murcja, Aragonia, Nawarra, Walencja) . Rosario Camacho Martinez przedstawił architekturę hiszpańską w obrębie okresu 1541-1614 (architekci, mecenat, budowle, traktaty). Jose Roda Peña natomiast - rozwój rzeźby w tym okresie (założenia estetyczne, rzeźba dworska, dewocyjna, procesyjna, ołtarze). Z kolei Alvaro Recio Mir przybliżył sztukę użytkową (meblarstwo, złotnictwo, rękopisy iluminowane, ubiory, powozy).

Wszystkie artykuły są krótkie, a całość książki wieńczy chronologia wydarzeń, spis ilustracji, notki o autorach i indeks osób. Artykuły zaopatrzone są w przypisy.

 

W przedsionku niebios. Sztuka Hiszpanii doby El Greca, pod redakcją Andrzeja Witko, wydawnictwo AA, wydanie 2015, oprawa twarda, stron 302.

Kultura artystyczna siedemnastowiecznej Sewilli a Don Miguel Mañara i jego dzieło.

 

Dobrze prezentująca się i wydana książka na kredowym papierze z reprodukcjami i zdjęciami dzieł sztuki. To zbiór artykułów pod redakcją ks. Andrzeja Witko przybliżający czytelnikowi sztukę siedemnastowiecznego, głównego miasta hiszpańskiej Andaluzji – Sewilli. 

Pierwsza część poświęcona została rzeźbie i malarstwu, a druga dotyczy w głównej mierze osoby Don Miguela Mañara (1627-1679), bogatego szlachcica, który po stracie bliskich odkrył kruchość i marność ziemskiego życia. Oddał wówczas cały swój majątek i od tej pory służył biednym, chorym i opuszczonym. Mimo tego, że urodził się jako dziewiąte dziecko, to po śmierci starszych braci, ojca i sióstr, stanął na czele rodziny mając 21 lat. Stał się wówczas właścicielem wielkiej fortuny. Został członkiem Rady Zarządzającej Bractwa La Soledad de San Lorenzo. W 1648 r. poślubił przez pełnomocnika (per procura) szlachciankę z Grenady, doñę Jerónimę Marię Antonię Carillo de Mendoza y Castrillo. Bardzo szybko osiągał kolejne ważne pozycje we władzach miasta. W 1651 r. dekretem królewskim został mianowany prowincjałem Świętego Bractwa i jednym z alkadów (władze miejskie) Sewilli. Jego szczęście małżeńskie skończyło się w 1661 r. wraz ze śmiercią żony. Nie doczekali się dzieci, a śmierć żony rozpoczęła proces przemiany Miguela, który zamknął się wówczas w eremie Matki Bożej Śnieżnej. W 1662 r. nawiązał kontakt z Bractwem Miłosierdzia i szybko został bratem. Od tej pory działał na rzecz biedaków i żebraków, otwierając kolejne infirmerie. W 1671 r. napisał „Rozprawę o prawdzie”, ale dopiero po jego śmierci ujawniono prawdziwego autora tekstu. Wskazywał na tajemnicę śmierci, odrzucenie świata i pełnienie dzieł miłosierdzia jako środki prowadzące do zdobycia życia wiecznego. Gdy zmarł w 1679 r., zgodnie z jego wolą, ciało bez trumny, złożono pod progiem kościoła La Caridad, w gołej ziemi, bose, zawinięte jedynie w całun płaszcza kawalera zakonu Calatravy. Zmarł w opinii świętości, toteż po jego śmierci rozpoczęto proces kanoniczy. Dopiero jednak  6 lipca 1985 r. św. Jan Paweł II podpisał dekret o heroiczności cnót czcigodnego Sługi Bożego. Ks. Andrzej Witko przybliża program ikonograficzny kościoła La Caridad (obrazy Murilla, fasada świątyni, obrazy Juana de Valdés Leala,retabulum, rzeźby Pedro Roldána).

Oprócz tego czytelnik poznaje rozwój i znaczenie Sewilli w XVII w., zróżnicowanie społeczne, pogłębiające się problemy oraz rolę miasta jako ważnego ośrodka kreowania nowych koncepcji artystycznych. Warto wspomnieć, że w Sewilli w XVI w. przebywali m.in.: Jan Dandyszek, Jan Tęczyński, Jerzy i Stanisław Radziwiłłowie, a w XVII w. dotarli tu Jakub Sobieski, Karol Stanisław i Jerzy Radziwiłłowie, Michał Kazimierz Raczyński. Ciekawy jest też artykuł dotyczący rzeźby sewilskiej w XVII w. (tematy, materiały, cechy charakterystyczne, artyści i ich warsztaty, dzieła). Jest też rozdział przybliżający przemiany, jakie nastąpiły w malarstwie sewilskim (od manieryzmu do baroku, artyści m.in. Francisco de Zurbarán, Francisco de Herera Młodszy, Bartolomé Esteban Murillo, ich prekursorzy i kontynuatorzy).

Pozycja ciekawa, oparta przede wszystkim na hiszpańskojęzycznej literaturze (przypisy), zawierająca spis ilustracji, indeks osób i noty o autorach. Atutem jest tu też bogata baza ikonograficzna.

Kultura artystyczna siedemnastowiecznej Sewilli a Don Miguel Mañara i jego dzieło, pod red. Andrzeja Witko, wydawnictwo AA, okładka twarda z obwolutą, Kraków 2016, s. 290.

Zdrowie ze św. Hildegardą. Terminarz 2024.

 Terminarz na rok 2024 zatytułowany Zdrowie ze św. Hildegardą to książka niezwykle pożyteczna. Oprócz zwykłego kalendarzowego ułożenia treści z miejscami wolnymi przeznaczonymi na krótkie notatki, czytelnik znajdzie tu szeroką wiedzę z zakresu zdrowego żywienia i prawidłowego stosowania ziół. W poszczególnych miesiącach omawiane są jednak zioła, które akurat są wówczas dostępne. przykładowo w lutym poznać można korzeń galgantu i produkty z niego wykonywane: powidło z galgantem, nalewka z korzenia galgantu. W kwietniu dominuje wrotycz pospolity, w lipcu - dziewanna, w sierpniu - szałwia, a w październiku - jałowiec, w listopadzie - kasztany jadalne. Mowa jest tez o dzikiem bzie, siemieniu lnianym, babce lancetowatej, mące orkiszowej. Za każdym razem poznać można wskazania stosowania danych ziół, podstawowe składniki polecanego produktu, zastosowanie oraz szczegółowe uwagi. To zioła pomocne w chorobach serca, płuc, wątroby, kataru, kaszlu, niestrawności i wielu innych. Poznać można przepisy na mieszanki, eliksiry, zupy, nalewki. To bardzo wartościowa lektura i znakomity prezent na rozpoczynający się 2024 rok. 

Zdrowie ze św. Hildegardą. Terminarz 2024, wydawnictwo AA, wydanie 2023,oprawa twarda, stron ok. 140.

Ben Avery, Sergio Cariello, Jezus. [komiks].

 

Każdy dorosły chrześcijanin zna życie Chrystusa, ale jak zachęcić do tego dzieci? (Choć to książka nie tylko dla dzieci). Fantastycznym pomysłem jest komiks „Jezus”, który ukazał się we wspaniałej i bardzo starannej oprawie graficznej nakładem wydawnictwa AA. Za scenariusz odpowiada Ben Avery. Natomiast ilustracje to efekt współpracy wybitnych autorów tworzących dla Marvel i DC Comics do których należą: Sergio Cariello, Richard Bonk, Geof Isherwood, Chris Ivy, Fabricio Guerra, Zach Matheny, Mark McNabb. Książka jest uznawana za najpełniejszą graficzną adaptację życia Chrystusa, jaką kiedykolwiek stworzono.

Nic w tym dziwnego, bowiem Ben Avery znakomicie skonstruował historię i przełożył relacje ewangeliczne oraz podał odniesienia do właściwych wersetów Pisma Świętego. Odwołał się do Ewangelii wg św. Mateusza, św. Marka, św. Łukasza i św. Jana. Centralną Osobą wszystkich ksiąg jest Chrystus. Historia Jego życia ukazana została począwszy od jego narodzin w Betlejem, życie w Nazarecie, nauczanie, cuda, mękę, śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie. To historia Syna Bożego i Syna Człowieczego, Jego ziemskim pochodzeniu i życiu w ciele. 

Zwracam uwagę na grafikę komiksu, która charakteryzuje się w tym wydaniu bogatym wykorzystaniem kolorów i faktur. Czcionka jest przejrzysta i czytelna, co ucieszy szczególnie tych najmłodszych czytelników, którzy zaczynają dopiero przygodę z czytaniem.

Komiks zaspokoi głód czytania Słowa Bożego. To świetny sposób, aby zachęcić dzieci do czytania o Jezusie Chrystusie i poznania Biblii. To komiks dla ludzi wierzących, ale także dla sceptyków i ciągle osób szukających drogi do Boga. Wydaje się być doskonałym prezentem nie tylko pierwszokomunijnym, ale także bożonarodzeniowym. 

Książka posiada Imprimatur, czyli jest zgodna z nauką Kościoła. Polecam. 

 

Ben Avery, Sergio Cariello, Jezus, wydawnictwo AA, wydanie 2023, okładka twarda, stron 320.

 

Ben Avery jest gawędziarzem. Uwielbia opowiadać historie za pomocą niemal każdego medium: komiksów, powieści, lalek, animacji. Miał zaszczyt pracować z wybitnymi artystami nad projektami komiksowymi. Jego pierwszym wielkim profesjonalnym projektem była współpraca z Georgem R.R. Martinem, autorem Gry o Tron, którego opowieści ze świata Westeros Avery przekształcał w scenariusze powieści graficznych. Współpracował z wydawnictwami Marvel i Zondervan. Zaadaptował księgi Biblii na komiks, dzięki czemu powstała cała wielka seria wydawnicza. Mieszka w Północnej Indianie z żoną i pięciorgiem dzieci.

Sergio Cariello urodził się w Brazylii. Już w wieku 5 lat wiedział, że chce rysować komiksy. W wieku 11 lat opublikował swój pierwszy komiks – Frederico, detektyw. W wydawnictwie Marvel rysował komiksy Daredevil, Conan, Thor, Kapitan Ameryka, Spider-Man, Avengers i wiele innych. W DC Comics był współautorem komiksów Batman, Superman, Superboy, Steel, Guy Gardner, Hawkman, Man called X, The Flash, Deathstroke, Wonderwoman, Green Arrow i innych. Obecnie pracuje nad seriami Lone Ranger i Son of Samson oraz wieloma komiksami biblijnymi.

[noty o autorach z opisu wydawcy]

Danielle Walker, Jedzenie mnie uzdrowiło.

 

Danielle Walker to autorka wielu książek kucharskich, które cieszą się wielkim powodzeniem. Prowadzi również bloga i Instagram. Napisała też wspomnienia, w których opowiedziała swoją historię związaną z chorobą i wprowadzeniem zmian żywieniowych.

W książce tej mowa jest o chorobach autoimmunologicznych. Wśród nich wymienić można: Hashimoto, cukrzycę typu 1., stwardnienie rozsiane (SM), toczeń, chorobę Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelit, łuszczycę. Choroby łączy przewlekły stan zapalny wywołany przez wadliwie działające komórki układu odpornościowego. Dlatego nazywane są chorobami autoagresywnymi. Przyczyn ich powstawania może być wiele. Schorzenia mogą być dziedziczone, ale często aktywują je dopiero przebyte zakażenia wirusowe czy bakteryjne, silny stres, palenie papierosów, oparta na wysoko przetworzonych produktach dieta lub niedobory witamin (np. D). Choroby autoimmunologiczne są trudne do zdiagnozowania i trudne do leczenia. Potrzeba czasu, aby uzyskać jednoznaczną diagnozę. Wówczas też istnieje problem ze znalezieniem odpowiedniej drogi leczenia. Danielle Walker doskonale to wyjaśnia w swoich wspomnieniach. 

U autorki zdiagnozowano w wieku dwudziestu dwóch lat ekstremalną postać wrzodziejącego zapalenia jelita grubego -  fachowo UC - colitis ulcerosa), co w jej przypadku prowadziło jeszcze do zaburzeń wchłaniania, niedożywienia i anemii. W ciągu pierwszych lat od diagnozy była wielokrotnie w szpitalu, przeszła transfuzje krwi, dożylne podawanie żelaza, gwałtownie traciła wagę, co z kolei prowadziło do artretyzmu, utraty energii, gwałtownego bicia serca i innych problemów. Autorka zrobiła rozeznanie i dowiedziała się o specjalnych dietach, które pomogły niektórym ludziom złagodzić objawy chorób. Między innymi usunęła ze swojej diety pieczywo, mleko, masło, cukier, białe ziemniaki i inne warzywa korzeniowe (ale np. marchewkę mogła jeść), aby zobaczyć, jak zareaguje jej organizm. Postanowiła też napisać własne przepisy. Autorka opowiada o tym, jak jej choroba wpłynęła na jej rodzicielstwo, pracę, związki ze znajomymi i małżeństwo. Wskazuje, że lekarstwa są drogie, mają działania uboczne, a leczenie i pobyty w szpitalach bywają przytłaczające dla osoby chorej i bliskich. Autorka otwarcie pisze o radościach i smutkach życia, które stają się bardzo poruszające dla czytającego. Mowa jest o miłości i głębokiej wierze w Boga.

Podobała mi się lektura książka którą warto polecać osobom zmagającym się z przewlekłymi chorobami. Polecam także każdemu, kto chce prowadzić zdrowszy tryb życia lub po prostu jest ciekawy, w jaki sposób dobór żywności może wpłynąć na życie. Niektóre partie książki przekazane są w formie dialogów, co wpływa na odbiór lektury. Książka okazała się interesująca i wciągająca. Dzięki bowiem książce zaczęłam zastanawiać się, w jaki sposób jedzenie, odżywianie może wpływać na chroniczne problemy zdrowotne. Na końcu pozycji dodane są autorskie wskazówki żywieniowe i na co zwracać uwagę.

 

Danielle Walker, Jedzenie mnie uzdrowiło, wydawnictwo AA, wydanie 2023, tytuł oryg.: Food Saved Me: My Journey of Finding Health and Hope through the Power of Food, tłumaczenie Małgorzata Bartnowska, okładka miękka, stron 320.

https://daniellewalker.com/

s. Ewa M. Elżbieta Kolinko OCD, Echa czyli 50 książek w jednej okiem karmelitanki.

Na książkę złożył się zbiór krótkich esejów siostry Marii Elżbiety od Trójcy Świętej Ewy Kolinko, karmelitanki bosej w Karmelu Maryi Matki Pojednania w Bornem Sulinowie. Refleksje powstały w karmelitańskiej celi z nadzieją, że być może wzmocnią w drodze, pobudzą wyobraźnię czytającego i dodadzą sił. Nie są to jednak eseje - recenzje. Punktem wyjścia są tu jedynie krótkie zdania, czasem dłuższe fragmenty, często wyrwane z kontekstu, w których autorka zobaczyła potencjał na rozwinięcie i dotarcie do głębszych prawd życiowych. To myśli dotyczące wiary, religii, modlitwy, życia świętych, ale i każdego człowieka, który nie jest wolny od błędów i pomyłek. Przy wybranych fragmentach siostra zatrzymuje się, potwierdza ich wartość i wewnętrzny dynamizm. Pokazuje, że w każdej chwili naszego życia należy dziękować, oddać się Bogu, zaufać. Pisze o sensie cierpienia i bólu, Bożych obietnicach, modlitwach wierzących i niewierzących, pielgrzymowaniu, mocy Krzyża, o umierających, o nadziei, o Maryi.

Mamy tu odwołania do wybranych przez Siostrę książek, ale również do Biblii. To bardzo wartościowa książka przynosząca ukojenie i spokój. Można ją przeczytać od razu, ale też czytać według tych krótkich esejów. Warto się jednak przy nich zatrzymać na dłużej. Bardzo polecam. 

s. Ewa M. Elżbieta Kolinko OCD, Echa czyli 50 książek w jednej okiem karmelitanki, wydawnictwo AA, wydanie 2023, oprawa miękka, stron 128. 

Jim Woodford, Thom Gardner, Niebo. Niespodziewana podróż.

 

Sceptycznie podchodzę do tego typu książek, tym bardziej, że bohater - Jim Woodford - to protestant. Protestantyzm nieco różni się od katolicyzmu, chociaż to przecież chrześcijanie. Autor pisze, że przez jedenaście godzin był w Niebie, spotkał Anioły i Jezusa. Jim Woodford opisuje swoje doświadczenia z wieloma szczegółami. Właściwie można powiedzieć, że jego przekaz jest zgodny z tym wszystkim, co zakłada protestantyzm. Doświadczenie zmieniło radykalnie jego podejście do wiary i w ogóle do życia. Każdy rozdział kończy się czymś w rodzaju podaniem zagadnień do dalszej refleksji nad tym, co czytelnik przeczytał.

/.../ Bezapelacyjnie wierzę w życie wieczne i w obcowanie świętych oraz aniołów. Znacznie bliższe jednak są mi przekazy Fulli Horak, św. Faustyny czy ojca Dolindo Ruotolo. Oczywiście istnieją książki opowiadające o życiu po życiu od strony katolickiej.

Książka być może pomocna będzie osobom, które nie potrafią pogodzić się, przetworzyć, zrozumieć czym jest śmierć bliskich. Na pewno będzie drogowskazem w poszukiwaniu sensu i nadziei, co dzieje się z bliskimi po śmierci.

Ocenę zwartości zostawiam czytającym te słowa.

 

Jim Woodford, Thom Gardner, Niebo. Niespodziewana podróż. Moje spotkanie z Bogiem, Aniołami i życiem po życiu, wydawnictwo AA, wydanie 2023, tytuł oryg.: Heaven, an Unexpected Journey, tłumaczenie: Magdalena Partyka, oprawa miękka, stron 192.

 

Anna Goldina, Śladami biblijnych kobiet. Przewodnik duchowy.

 

Śladami biblijnych kobiet. Przewodnik duchowy to niewielka książka, w której odnaleźć można refleksje związane z kobietami ze Starego Testamentu. Na kartach książki spotkać można Hagar, Leę, Dinę, Tamar, Mikal, Jael i Rispę. Nie są to postacie powszechnie znane. Ich życie również nie należało na najszczęśliwszych. Sama autorka książki wychowała się w niewierzącej petersburskiej rodzinie i dopiero sama jako siedemnastolatka zaczęła poszukiwać drogi to Boga. Rozważania o kobietach powstały w czasie, gdy zmagała się z ciężką chorobą. Zmarła w kwietniu 2022 r.

Autorka przybliża losy biblijne Hagar, która była egipską niewolnicą prawowitej żony Abrama (Abrahama) Saraj (Sary). Saraj była bezpłodna, a Hagar staje się nałożnicą Abrama. Będąc w ciąży, Hagar zaczęła odnosić się z pogardą do swojej pani. Po kłótni z Saraj Hagar uciekła na pustynię. Po narodzinach Izaaka, Hagar wraz z synem zostaje wygnana ponownie na pustynię. Kolejną kobietą jest Aramejka Lea, starsza siostra Racheli, w której zakochał się Jakub. Lea z kolei zakochała się w Jakubie, który poślubia ją dzięki zabiegom rodziny. Otrzymuje jednak także Rachelę. Mimo, że Lea urodziła Jakubowi dzieci, przez całe życie była niekochana i zabiegała o jego miłość. Dina to córka Jakuba i Lei, która w Sychem została porwana i zgwałcona przez syna władcy Chamora, który nosił imię Sychem (jak miasto). Tamar to synowa Judy, syna Jakuba. Po śmierci dwóch kolejnych mężów (braci), miała być żoną trzeciego - Szeli. Tymczasem Juda owdowiał, a Tamar domyśliła się, że Juda nie chce spełnić obowiązku lewiratu. Tamar ucieka się do podstępy, a gdy Juda dowiaduje się, że jest brzemienna i wpada w gniew, wysyła mu rzeczy, które zapewniają jej bezpieczeństwo. Mikal to córka Saula, króla Izraela i pierwsza żona króla Dawida. Uratowała Dawida, gdy Saul chciał go zabić. Jael to żona Chebera, która zabiła podczas snu dowódcę armii Kananejczyków. Rispa to córka Ajji i nałożnica króla Saula, która po jego śmierci zostaje nałożnicą dowódcy wojsk Abnera. Wyniku oskarżeń Abner przechodzi na stronę Dawida. Jej synowie zostali przez Dawida wydani Gibeonitom, którzy powiesili ich w ramach zadośćuczynienia za prześladowania doznane za czasów Saula. Śmierć synów Rispy miała zakończyć trzyletni okres głodu. Rispa do czasu końca suszy strzegła ciał synów przed dziką zwierzyną.

Niewątpliwie historie pomagają zobaczyć w świetle Pisma Świętego życiowe sprawy. autorka zwraca uwagę na postawę kobiet, ich cechy charakteru, osobowość. Książkę można przeczytać w jeden wieczór, albo też rozdzielić czytanie na kilka dni według rozdziałów.  W pozycji można odnaleźć reprodukcje ze świata sztuki. To wartościowa pozycja.

 

 

Anna Goldina, Śladami biblijnych kobiet. Przewodnik duchowy, wydawnictwo AA, wydanie 2023, tłumaczenie: Aniela Czendlik, okładka miękka, stron 112.

o. Wawrzyniec Maria Waszkiewicz, Marietta i Alessandro. Dramatyczna historia namiętności i przemocy oraz miłości silniejszej niż śmierć.

 

Za piękną, subtelną okładką książki kryje się historia życia Marii Goretti (1890-1902). Była jedną z siedmiorga dzieci Luigiego Goretti i Assunty Carlini. Po przedwczesnej śmierci ojca na malarię 6 maja 1900 r., mała Marietta stała się podporą dla swojej matki, gdy ta musiała nająć się do pracy. Wypełniała obowiązki domowe i opiekowała się rodzeństwem. 4 października 1896 r. po raz pierwszy przystąpiła do spowiedzi świętej oraz została bierzmowana. Panował wówczas zwyczaj, że bierzmowanie poprzedzało przyjęcie Komunii Świętej. Pierwszą Komunię Świętą przyjęła 16 czerwca 1901 r. Wychowana była w bardzo ubogiej rodzinie. Pragnęła być dobra i mieć czyste serce. 

Alessandro Serenelli był jej sąsiadem, widywała go codziennie, a on coraz śmielej ją napastował. 5 lipca, pod nieobecność pozostałych członków rodziny, Alessandro wtargnął do domu Marietty. Wskutek obrony dziewczynki, chłopak zadał jej czternaście ciosów nożem, a potem ją zostawił. Mariettę przewieziono do szpitala, gdzie miała miejsce operacja. Wkrótce pojawił się miejscowy biskup, który opowiadał jej o męce Pana Jezusa i o przebaczeniu. Marietta z pełną świadomością przebaczyła wówczas Alessandrowi. Ostatnią Komunię Świętą przyjęła dokładnie 6 lipca 1902 r. Przed śmiercią została też przyjęta do sodalicji Córek Maryi i otrzymała medalik z wizerunkiem Matki Bożej.

Można napisać, że to swoista, fabularyzowana biografia świętej. Autor próbuje odtworzyć sceny dramatu, znaleźć przyczyny zaistniałych wydarzeń, pokazać życie małej Mariertty i jej oprawcy Alessandra, umiejscowić je nie tylko w czasie, ale i przestrzeni. Autor jasno wskazuje, że siła Marietty w ostatnich godzinach życia, tkwiła w sakramentach świętych. Miejsce uprzywilejowane w sercu Marietty zajmowała Komunia Święta. To próba odtworzenia jej okoliczności śmierci i następnie długiej i bolesnej agonii. Zwrócenie uwagi na wagę czystości i życie zgodnie z przykazaniami. Z drugiej strony autor zwraca uwagę na sformułowanie: życie w stanie grzechu i co tak właściwie oznaczało to dla Alessandra. Pokazuje sytuację Marietty z perspektywy teologii moralnej. Przedstawia też sytuację Alessandra po dokonaniu zbrodni, po jego nawróceniu i jak wyglądało jego życiu po zwolnieniu z więzienia. Czytelnik zaznajamia się też z momentem beatyfikacji (1947) i kanonizacji (1950) Marietty. Dowie się również o symbolice pięknej białej lilii.

Warto zaznaczyć, że do tekstu właściwego dodane zostały: "Przemówienie do dziewcząt polskich bł. Stefana Wyszyńskiego" oraz "Przemówienia Piusa XII o Marii Goretti". Czytelnik znajdzie tu też wskazówki dotyczące innych książek poświęconych świętej. Wartościowa książka. 

 

o. Wawrzyniec Maria Waszkiewicz, Marietta i Alessandro. Dramatyczna historia namiętności i przemocy oraz miłości silniejszej niż śmierć, wydawnictwo AA, wydanie 2023, oprawa miękka, stron 160.

s. Bożena Maria Hanusiak, Ewangelia dla dzieci. Rozmowy z Jezusem na każdą niedzielę roku.

Ewangelia dla dzieci to pięknie wydana książka autorstwa s. Bożeny Marii Hanusiak z ilustracjami Piotra Kołodziejskiego, która pozwoli małemu dziecku poznać historie zawarte w Piśmie Świętym. W pozycji o dużym formacie znalazł się kompletny zbiór komentarzy do niedzielnych Ewangelii na trzy lata  liturgiczne: A, B i C. Owe komentarze mają charakter dialogu dzieci z Jezusem. Pytania zadają współcześni nam między innymi Wojtek, Staś, Kuba, Wiktoria, Marta, Michał, Dominik. Dotyczą one wydarzeń z życia Chrystusa. Dialogi napisane są prostym i jasnym językiem, zrozumiałym dla dziecka. Treść jest wartościowa i choć cechuje ją nawet humor, to dotyczy zupełnie spraw poważnych.

Książka może stanowić pomoc dla rodziców. Wydana została w bogatej szacie graficznej, z podkreśleniem odmiennej czcionki w dialogach. To znakomity prezent pod choinkę dla chrześniaków, dzieci, młodszego rodzeństwa, ale także z okazji przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej. To wartościowa lektura dla wierzących.

Warto wspomnieć, że na youtube pojawiły się podcasty z serią dla najmłodszych (patrz poniżej).

S. Bożena Maria Hanusiak jest autorką wielu modlitewników i cieszących się poczytnością książek poświęconych tematyce religijnej. Obecnie realizuje powołanie pustelnicze na terenie Archidiecezji Krakowskiej.

Autorem znakomitych ilustracji i oprawy graficznej jest Paweł Kołodziejski, absolwent krakowskiej ASP, twórca ilustracji do wielu poczytnych komiksów, z których największe to „Pismo Święte w komiksie”, „Historia Polski w komiksie” oraz „Poczet władców Polski”.

s. Bożena Maria Hanusiak, Ewangelia dla dzieci. Rozmowy z Jezusem na każdą niedzielę roku, wydawnictwo AA, wydanie 2022, ilustracje Piotr Kołodziejski, oprawa twarda, wymiary: 210 x 300 mm, stron 416.

Anatolij Bajukański, Nowe cuda świętego Charbela.

 

Święty Charbel (Jusuf Antun Machluf)  był maronickim duchownym, mnichem i pustelnikiem. Urodził się 8 maja 1828 r., a zmarła 24 grudnia 1898 r., w wigilię Bożego Narodzenia. Ostatnie 23 lata życia mieszkał w pustelni, w której modlił się, umartwiał ciało, pracował i kontemplował Najświętszy Sakrament. Ojciec Charbel został pochowany na przyklasztornym cmentarzu, a jego grób zaczął być centralnym miejscem pielgrzymek chrześcijan w Libanie. Miejsce to odwiedzają również muzułmanie. Tutaj przyjeżdżają liczni teologowie, naukowcy, lekarze. Ciało libańskiego mnicha po śmierci nie podlega rozkładowi. Przez kościół katolicki został ogłoszony świętym (beatyfikowany: 5 grudnia 1965 r.; kanonizowany – 9 października 1977 r.), bowiem za jego wstawiennictwem mają miejsca cuda i liczne łaski uzdrowienia. Do chwili obecnej zarejestrowano około 30 tysięcy uzdrowień. Uzdrowienia dotyczące duszy i ciała nadal są rejestrowane. To o nich pisze Anatolij Bajukański, który będąc w Libanie wysłuchał setki naocznych świadków, którzy doświadczyli niewytłumaczalnego uzdrowienia. Sam autor przyznaje zresztą, że święty Charbel zmienił i przewartościował jego życie i całej jego rodziny.

Autor cytuje listy - prośby o uzdrowienie, które nadeszły do niego lub kierowane były do świętego Charbela w Libanie. Są również cytowane listy osób, które uzyskały od świętego łaski. Są to głównie listy Rosjan. Zwraca uwagę na rolę fotografii Świętego Charbela,  który może uzdrawiać dopiero w połączeniu z żarliwą modlitwą i wiarą w Bożą moc. Autor zwraca uwagę na istnienie plagiatów jego fragmentów książek, na wyolbrzymianie niektórych rzeczy i na fałszowanie pewnych faktów i podawanie wymyślonych przypadków uzdrowień.  

 

 

Anatolij Bajukanski jest twórcą Centrum św. Charbela w Lipiecku, autorem kilkunastu książek o świętym libańskim cudotwórcy i wydawca czasopisma „Lekar”, poświęconego dokumentacji jego obecnej uzdrowicielskiej działalności oraz propagowaniu postaci tego niezwykłego świętego mnicha.

 

Anatolij Bajukański, Nowe cuda świętego Charbela, wydawnictwo AA, wydanie 2022, tłumaczenie: Aniela Czendlik, okładka miękka ze skrzydełkami, stron 192.

Camille W. de Prévaux, Jean Trolley, Mądrość i humor ojców pustyni.

 

Przyznać się muszę, że od czasu do czasu słucham apoftegmatów Ojców Pustyni na youtube. Ucieszyłam się gdy od wydawnictwa AA dotarł do mnie przesyłka „Mądrość i humor ojców pustyni”. Myślałam, że to będą krótkie teksty, więc jakieś było moje zdziwienie, gdy otworzywszy po raz pierwszy książkę okazało się , że mam do czynienia z wersją komiksową.

Ojcowie Pustyni to pierwsi mnisi, którzy żyli na Pustyni Egipskiej między IV a VI wiekiem. Pozostała po nich olbrzymia kolekcja apoftegmatów. Prowadzili oni samotne życie, zamieszkiwali jaskinie lub starożytne grobowce. To co ich łączyło to asceza. Rezygnowano z dotychczasowego życia, majątku, małżeństwa, przyjemności życia na rzez ubóstwa i narzuconej surowej dyscypliny opartej na modlitwie, pracy, postach, praktykach pokutnych i ubóstwie.

Apoftegmat to krótka, cięta, dowcipna wypowiedź znanej postaci. Spotykany był już w okresie starożytności klasycznej. Zbudowane są według tego samego schematu: uczeń zapytał, a starzec odpowiedział. Są apoftegmaty opisujące krótkie scenki z życia. Apoftegmat monastyczny charakteryzuje się cechami: zawiera pytanie w jaki sposób mam dążyć do zbawienia; nauczyciel odpowiadający posiada jakiś charyzmat; młodszy wobec starszego musi zachować posłuszeństwo, gdy otrzymał słowo od mnicha. 

Siła apoftegmatów tkwi w autentyzmie i uniwersalizmie. Uczą nas w jaki sposób podejmować decyzje mądre. Poruszają pytania trudne, niełatwe, uniwersalne, adekwatne nawet do współczesnego życia. W tej pozycji za sprawą prostych i klasycznych, komiksowych rysunków poznajemy wybranych mnichów i mniszki, ascetów, pustelników. Moim zdaniem ta książka nigdy nie może się znudzić. Polecam. 

Camille W. de Prevaux, Jean Trolley, Mądrość i humor ojców pustyni, wydawnictwo AA, wydanie 2022, tytuł oryg.: La sagesse des Pères du désert: Maximes et autres pépites spirituelles illustrées, tłumaczenie Joanna Kokowska, stron 128. 

Arda Roccalas, Objawienia Świętego Józefa.

 

      Rok poświęcony Świętemu Józefowi – 2021 – już dawno za nami. Żeby zrozumieć, jakie jest dziedzictwo tego czasu łaski, trzeba też przyjrzeć się proroczym objawieniom jednego z największych świętych całego chrześcijaństwa. Jest nawet specjalna gałąź teologii zajmująca się badaniem postaci. Nazywa się józefologią.

       Niewiele wiemy o historycznej postaci Józefa. Był pokornym cieślą, który mieszkał w Galilei dwa tysiące lat temu i zaliczał się do swoich przodków Dawida, Salomona i wszystkich królów Judy. Miał brata o imieniu Kleofas. Synowie Kleofasa i jego żony Marii (nazywanej „Kleofasową") w wieku dorosłym Jezusa, będą mu bardzo bliscy. Na wezwanie Boga, odpowiedział tak i w ten sposób stał się Opiekunem Odkupiciela i ziemskim ojcem Jezusa. Święty Józef spędził część swojego życia ćwicząc wielkie cnoty, do tego stopnia, że  ​​został zapamiętany jako sprawiedliwy. Był człowiekiem oddanym rodzinie, pracy i modlitwie.

       Książka przybliża objawienia świętego. Święty Józef jest głową Świętej Rodziny i dlatego wyprasza to, o co prosi Jezusa i Maryję, ponieważ są Mu posłuszni nawet w Niebie. Jest także patronem Kościoła, powołań i nawróceń, rodzin, chorych, adopcji i pieczy zastępczej, dziadków, dobrej śmierci, opiekunem wszystkich dzieci również tych nienarodzonych, dziewic, towarzyszem podróży, strażnikiem pracy i dóbr materialnych oraz orędownikiem w sprawach niemożliwych. Chroni przed niebezpieczeństwem i jest wzorcem dla wewnętrznego duchowego rozwoju każdego z nas. W ciągu tych dwóch tysięcy lat święty Józef objawiał się setki razy: czasem w towarzystwie Maryi i Jezusa, czasem samotnie. 13 października 1917 r. w Fatimie podczas objawienia  Maryja była w towarzystwie Jezusa i Józefa. W 1944 r. dziewczynka Adelajda Roncalli mieszkająca w wiosce niedaleko Bergamo wielokrotnie widziała Najświętszą Marię Pannę, której  czasem towarzyszył św. Józef i Jezus. Małżonek towarzyszył też Maryi w objawieniach od roku 1871 do 1876 widzianych przez Georgesa Carloda na górze Diesse-en-Bugey.

         Książka w szerokim zakresie porusza zagadnienie tychże objawień. Władze kościelne uznały za autentyczność wielu spośród w niej opisanych. W książce odnaleźć możemy także liczne świadectwa uzdrowień za wstawiennictwem świętego Józefa, które miały miejsce na przestrzeni wieków. Objaśnione zostały jak ważne są nabożeństwa poświęcone Trzem Świętym  Sercom. Do książki dodano nabożeństwa i modlitwy.  

 

 

Arda Roccalas, Objawienia Świętego Józefa. Przesłania i cuda, wydawnictwo AA, wydanie 2022, tytuł oryg.: Le apparizioni di san Giuseppe. Mesaggi e miracoli del più santo tra i santi, tłumaczenie: Jacek Partyka, okładka miękka ze skrzydełkami, stron 510. 

 

Arda Roccalas jest historykiem religii, pisarką i psychologiem. Ukończyła studia w zakresie prawa, a następnie nauk historycznych, zaś specjalizację zdobyła w zakresie nauk bio-psychologicznych i nauk biblijnych. Jest przewodniczącą stowarzyszenia Grande Madre di Dio i kieruje ośrodkiem badawczym Istituto Pornar di Psicoanalisi e Scienze Umane. Opublikowała wiele książek, w tym także poświęconych współczesnym objawieniom Matki Bożej, m.in. „Le Apparizioni di Banneux” (2013) oraz „I messaggi della Madonna a Ghiaie di Bonate” (2016). W podziękowaniu za swoją działalność naukową w roku 2012 otrzymała oficjalne papieskie błogosławieństwo od Jego świątobliwości papieża Benedykta XVI.

 

Fulla Horak, Niewidzialni. Osobiste świadectwo 1938-1956.

        Ks. Tomasz Horak wstęp do książki rozpoczyna zdaniem: „Niewidzialni to książka trudna w odbiorze. Historia opisywana przez pryzmat osobistych przeżyć miesza się z wątkami filozoficznymi, teologicznymi – prześwietlonymi mistyką”.  Słowa te, mogą potencjalnego czytającego nieco przestraszyć. Warto jednak przeczytać książkę, bo mając wiedzę, rozeznanie w wymienionych sferach naukowych, można doskonale zrozumieć jej przesłanie.

         Fulla Horak była osobą oczytaną. Mistyka chrześcijańska i odwołania do tradycji kościoła łączą się tu filozofią Wschodu oraz ze wspomnieniami Autorki, które zawierają przeżycia osobiste, zapiski dotyczące osób znanych i mniej znanych, przyjaciół i nurtujących ich problemów. Tytułowi Niewidzialni, którzy przychodzili przez pewien okres czasu do Fulii Horak w sposób widzialny. Wśród wizyt świętych najważniejszą rolę odegrała św. Magdalena Zofia Barat (zob. książkę: „Święta Pani”).

 

           Fulla Horak pisze o dobrej woli, kształtowaniu wewnętrznej mądrości, zaufaniu do planów Boga.  Nawiązuje do intuicji, darach Ducha Świętego, kształtowaniu wewnętrznej mądrości, narodzinach i śmierci, poszczególnych etapach życia człowieka, winie i karze, żalu za popełnione grzechy, przebaczeniu, cierpliwości, cierpieniu, szczęściu i mądrej miłości. Próbuje odpowiedzieć na pytanie: co daje wiara i co jest jej treścią. Podkreśla wartość rodziny, małżeństwa i macierzyństwa, potępia swobodę seksualną i cudzołóstwo, gonienie za dobrami materialnymi i odrzucanie prawdy, która wpływa na proces poznania. Odwołuje się do Biblii, książek, filozofów, pism świętych, profesorów. Pisze o kulturze starożytnego Rzymu, Grecji i Wschodu. 

            Przytacza przykłady z życia m.in.: św. Magdaleny Zofii Barat. Wspomina również ludzi, którzy ją odwiedzali i szukali u niej porady. Horak została wielokrotnie widziała się z marszałkiem Rydzem - Śmigłym, skorzystała z zaproszenia do Warszawy Kazimiery Iłłakowiczówny, zaś w Poznaniu spotkała się z kardynałem Hlondem. W czasie wojny widziała się z Zofią Kossak-Szczucką. Pisze o chorobach i problemach ludzi, którzy ją odwiedzali lub których odwiedzała ona sama i którzy reprezentowali różne poglądy i warstwy społeczne. Ze świata artystycznego pisała o: Marii Hausnerowej, Halinie Górskiej, Tadeuszu Hollendrze, Beacie Obertyńskiej, Władysławie Janie Grabskim, Helenie Miłowskiej, Stefani Jarkowskiej, Marii Wodzickiej. Przejmujące są wspomnienia Autorki z pobytu w łagrach. Po powrocie z obozu Stefania zamieszkała w Zakopanem. Zmarła 11 marca 1993 r.

       Przyznam się, że książkę czytałam dość długo i często wracałam do przeczytanych fragmentów. Wszystko po to, aby zrozumieć życie, działanie i wnętrze Stefani Horak. To książka będąca zapisem osobistych wspomnień  i podkreślająca jaką rolę miała wiara w życiu Fulli. Bardzo wartościowa.

 

 

Fula Horak, Niewidzialni. Osobiste świadectwo 1938-1965, wydawnictwo AA, wydanie 2020, oprawa miękka ze skrzydełkami, strona 448.

Święta Hildegarda z Bingen, Potrawy z orkiszu.

Święta Hildegarda z Bingen, Potrawy z orkiszu, wydawnictwo AA, wydanie 2021, przekład Jacek Jurczyński SDB, wstęp i opracowanie przepisów: s. Rosmarie Muller, oprawa twarda, stron 224.