Philip Gooden, Śmierć nocy letniej.

Śmierć nocy letniej to trzecia powieść autorstwa Philipa Goodmana nawiązująca do utworu Shakespeare’a. Tym razem wybór autora padł na Sen nocy letniej. Ponownie, więc spotykamy się z Nicholasem Revillem, aktorem teatru Globe i Trupy Lorda Szambelana. Całą kryminalną intrygę poznajemy z jego perspektywy. Mamy lato roku 1601. Dni stają się coraz dłuższe i niedługo ma wypaść noc świętojańska. Trupa przez Salisbury, gdzie Nick poznaje Sędziego Pokoju Adama Fieldinga i jego ciemnowłosą córkę Kate, podąża do rezydencji Instede House należącej do Elcombe’ów. Tam z okazji uroczystości zaślubin i wesela starszego syna lorda – Harry’ego Ascray’a, Trupa ma wystawić spektakl Sen nocy letniej, a Nick odegrać rolę Lizandera. Trwają przygotowania, ale Nick korzysta ze swobody i wymyka się na spacer wokół rezydencji. Poznaje dzikusa z lasu, zdziczałego osobnika, pustelnika Robina. Podczas drugiego spotkania, Nick poznaje leśne królestwo Robina i prowadzi z nim przedziwną, pełną aluzji rozmowę. Pewnego dnia Robin zostaje znaleziony przez jedną ze służących martwy. Wątpliwości związane ze śmiercią leśnego lorda z pomocą Nicka chce rozwiązać Sędzia Pokoju, który przybywa wraz ze swoją córką Kate. Na widok tej ostatniej serce Revilla zabije żywiej. Mimo wszystko przygotowania do spektaklu i zaślubin Harry’ego nadal trwają. Aż tu dochodzi do kolejnego śmiertelnego zdarzenia…

Podobnie jak w poprzednich częściach serii, w powieści możemy znaleźć wiele nawiązań do twórczości Shakespeare’a.  Tym razem analizie zostaje poddany utwór Sen nocy letniej. W dalszym też ciągu Philip Gooden nie rezygnuje ze stylu, jaki już poznaliśmy. Wnikliwy Revill opowiada dowcipnie, korzysta z ironii i gry słów. Autor nie kieruje się w powieści pośpiechem, ale w dość powolny sposób rozwija fabułę, co niektórych czytelników może jednak nużyć, przynajmniej gdzieś do połowy książki. W dalszym ciągu jest również ten sam styl, choć w obecnej powieści nie ma wulgaryzmów. Fabuła jest oparta na intrydze, kusi, aby samemu rozwikłać zagadki i powieści w całości jest dość dobrą lekturą. 

  

Philip Gooden, Śmierć nocy letniej, wydawnictwo Harper Collins, wydanie 2015, tytuł oryginału The Pale Companion, tłumaczenie Jacek Żuławik, stron 288.


* Śmiertelny sen 
** Krew królów

Philip Gooden, Kres Królów.

             Kres królów to druga część w serii Kod Szekspira autorstwa Philipa Goodena. Pierwsza część nosi tytuł Śmiertelny sen. Kontynuacja jest zgrana z pierwszą częścią czasowo i oczywiście poznajemy kolejne kryminalne perypetie aktora Nick’a Revilla. Podobnie jak to było w przypadku pierwszej książki, tak i w drugiej odnaleźć można odniesienia do dzieł Szekspira. 

             Akcja powieści osadzona jest w początkach 1601 roku, w Anglii za panowania Elżbiety I. Nicholas Revill jest już oficjalnie aktorem Trupy Lorda Szambelana i pracuje w Teatrze Globe. Pewnej nocy zostaje pochwycony na ulicy i doprowadzony przed oblicze sekretarza Rady sir Roberta Cecila. Tam zostaje Nick’owi powierzona misja i uświadomiony, że królowa, która obecnie ma już 68 rok życia, zapewne niedługo umrze. Niestety nie rozumie, że powinna zabezpieczyć następstwo tronu. Wahania królowej wzbudzają niepokój, strach i spekulacje wśród społeczeństwa i dworskich dygnitarzy. A tu do Londynu z Irlandii wrócił hrabia Essex, faworyt Elżbiety I. Revill zostaje powiadomiony, że ktoś zamówił wystawienie sztuki „Ryszarda II” autorstwa Wiliama Szekspira przez Trupę Lorda Szambelana. Sekretarz Rady jest zdania, że wystawienie sztuki byłoby ze wszech miar niebezpieczne i stanowić zagrożenie dla istniejącego porządku. Nicholas dostaje swoiste instrukcje związane z misją i tak rozpoczyna się jego nowa przygoda mająca swoje zawirowania polityczne. 

             Narratorem jest oczywiście Nick Revill, który opowiada historię w sposób swawolny i z wielką dozą humoru i ironii. Jest sympatycznym bohaterem, a jego narracja nacechowana jest odniesieniami do twórczości dzieł Szekspira. Opis Londynu początku XVII wieku, życia codziennego, spisków dworskich, intryg, może zainteresować czytelnika. W dodatku jak przystało na kryminalna powieść mamy tu liczne tajemnice i porywania.

             Philip Gooden dobrze miesza fikcję literacką z prawdą historyczną. Rzeczywiście hrabia Essex 8 lutego 1601 roku wyruszył do londyńskiego City, wzywając do obalenia Sekretarza Królowej Roberta Cecila i jego popleczników. Nie byłoby to ważne dla Trupy Lorda Szambelana, gdyby nie fakt, że poprzedniego dnia zwolennicy Essexa zamówili sztukę - Króla Ryszarda II, a scena detronizacji miała posłużyć, jako przyczynek do buntu. Z całej sytuacji nie wyciągnięto wobec aktorów żadnych konsekwencji, ale hrabiego Essexa skazano na śmierć. 

             Trochę nie doceniałam jednak Śmiertelnego snu, a może to Kres Królów jest lepiej skonstruowaną powieścią i mocniej osadzoną w wątku historycznym. W dodatku napisana jest w dość błyskotliwy sposób, acz w niektórych momentach może aż nazbyt frywolny. Z obecnej perspektywy doceniam to, że Philip Gooden stworzył dość oryginalną serię, w której całkiem nieoczekiwanie dobrze powiązał literaturę, sztukę teatralną, historię z fikcją.

 



Philip Gooden, Kres Królów, wydawnictwo Harper Collins, wydanie 2015, tytuł oryginalny: Death of Kings (wyd. 2001), seria: Kod Szekspira (org.: Shakespearean Murder Mystery) tłumaczenie: Jacek Żuławik, oprawa miękka, stron 272.


Śmiertelny Sen

Philip Gooden, Śmiertelny sen.

Śmiertelny sen to powieść, która przenosi czytelnika do Londynu końca XVI wieku. Nasz bohater, a jednocześnie narrator, przybywa do Londynu, aby zatrudnić się, jako aktor w jednej z trup teatralnych. To dwudziestosześcioletni, przystojny i bystry Nicholas Revill, syn pastora, który już od dwóch lat wędruje po Anglii i gra w sztukach. W Londynie udaje mu się zaleźć angaż na zastępstwo, na okres dwóch tygodni, w teatrze Globe. To tylko małe rólki w sztukach takich jak Miejskie rozrywki, Juliusz Cezar, Tragedia w Somerset, Hamlet, ale młody Revill jest zadowolony. Przy okazji udaje mu się poznać kilku wływowych osobistości, a nawet samego Szekspira. Podczas jednego wieczoru zostaje poproszony o dostarczenie liściku damie siedzącej w jednej z lóż. Revill nie chce narazić się nowo poznanym osobom z teatru, postanowił wypełnić prośbę. W skutek dodatkowych zaistniałych dość nieprzyjemnych okoliczności poznaje państwa Eliotów: sir Thomasa, lady Alice i młodego Williama. To ten ostatni wkrótce poprosi Revilla o rozwiązanie zagadki tajemniczej śmierci jego ojca. Jak bowiem okazuje się lady Alice niedługo po śmierci pierwszego męża, poślubiła jego brata sir Thomasa. Koniec końców, że wszystkie zbiegi okoliczności bardzo przypominały fabułę szekspirowskiego Hamleta. Sceptyczny Revill zgadza się zamieszkać w bogatym domu Elliotów i pomóc Williamowi. 

Philip Gooden znalazł całkiem dobry sposób na stworzenie serii opowiadającej o kryminalnych przygodach Nicholasa Revilla w późnośredniowiecznym Londynie. Śmiertelny sen to bowiem pierwsza część całego cyklu osadzonego w czasach panowania Elżbiety I, a potem Jakuba I. Całkiem gładko wplata w książce fabuły powstałych spod pióra Szekspira sztuk teatralnych, choć oczywiście w pierwszej części na pierwszy plan wysuwa się Hamlet, którego powstanie datowane jest na lata 1598-1601. Autor charakteryzuje ówczesny Londyn, jego podział na część południową i północną, społeczeństwo, tło obyczajowe i w miarę potrzeby także historyczne. 

Styl autora charakteryzuje się specyficznym humorem podszytym sporą dawką ironii, a miejscami i sarkazmu. Dobrze się to czyta, acz początek nie wydaje się zapowiadać ciekawego ciągu dalszego, zwłaszcza w tych miejscach, w których nadużywane jest słowo na „k”. Należy, więc spokojnie przez niego przebrnąć. Cała intryga i zagadka kryminalna jest dość dobrze zarysowana, co wpływa na zadowolenie czytającego. To dobra książka, ale nie spodziewajcie się mocnych wrażeń, raczej powtórki z literatury.

Philip Gooden, Śmiertelny sen, wydawnictwo Mira, wydanie 2015, seria: Kod Szekspira, tłumaczenie Jacek Żuławnik, oprawa miękka, stron 304.