Diana Palmer, Desperado.

 

Desperado to historia Corda Romero i Maggie Barton, bohaterów powierzchownie znanych już z poprzednich powieści w cyklu Hutton & Co. Diany Palmer. Tutaj autorka zresztą nawiązuje trochę do niektórych książkowych wydarzeń. 

Maggie została adoptowana przez Amy w wieku ośmiu lat. Kobieta niedługo potem przygarnęła szesnastoletniego sierotę Corda Romero. Od lat więc Maggie i Cord traktowani byli jako przybrane rodzeństwo. Maggie czuła się przy nim bezpieczna, choć nigdy nie chciała opowiadać mu o swojej przeszłości. Dobrze jednak znała Corda i nie raz spieszyła mu z pomocą. Cord złamał jej jednak serce, gdy poślubił inną kobietę. Z kolei Maggie w miesiąc po śmierci Amy niespodziewanie wychodzi za mąż za znacznie starszego od siebie dwukrotnego rozwodnika. Małżeństwo Corda nie trwało długo, a Maggie właściwie jeszcze krócej. Mimo tragicznych okoliczności Cord i Maggie coraz bardziej oddalali się od siebie. Maggie postanawia więc na dobre uwolnić się od niego, sprzedaje dobytek, rezygnuje z pracy i wyjeżdża z przyjaciółką najpierw na wakacje do Maroka. Potem w jej planach było objęcie posady w szejkanacie Qawi. Jak wiadomo już z powieści Władca pustyni – nigdy do tego nie doszło. Maggie jeszcze w Maroku dostaje od Ediego wiadomość o wypadku Corda. Decyduje się jak najszybciej dotrzeć do Teksasu i zaopiekować się chorym. I w tym momencie właśnie zaczyna się powieść Desperado. Gdy Maggie pojawia się na ranczu Corda, przywitanie odbiega od jej wyobrażeń. Postanawia wrócić do Huston, zamieszkać w hotelu i poszukać pracy, a potem wyjechać na dobre. Oczywiście wszystko wynika z nieporozumienia i Cord postanawia naprawić sprawy. Odkrywa, że tak właściwie zupełnie nic nie wie o dziewczynie, którą zna od osiemnastu lat i która wzbudza w nim ciekawe uczucia. W dodatku do tej pory z zachowania Maggie i z uzyskanych o niej informacji wyciągał błędne wnioski.

Jak to w powieściach Diany Palmer bywa, oprócz miłości mamy też poruszone dość trudne sprawy. Mowa jest między innymi o molestowaniu seksualnym, pedofilii, handlu dziećmi, zgubnych skutkach alkoholizmu i narkomani oraz o  przemocy domowej. W dodatku Cord to były policjant, a obecnie najemnik, który wykonuje bardzo ryzykowną i niebezpieczną pracę. To wprowadza wątek kryminalny do powieści.

Przeszłość zarówno Corda, jak i Maggie jest pełna bólu i cierpienia. Przez lata, mimo przyciągania, ciągle nie potrafili odnaleźć do siebie tej właściwej drogi. Cord jest mroczny i niebezpieczny, surowy, powierzchownie zimny i nie może wybaczyć sobie, na co pozwolił sobie kilka lat temu. Maggie gra kobietę niezależną i samodzielną, ale wewnątrz jest w rzeczywistości krucha i bezbronna. W dodatku od lat zauroczona jest Cordem.

Desperado to dość ciekawy romans, pełen akcji i przygód. Historia jest czytelna i momentami zabawna. Palmer nie stroni też od scen seksu, co można zauważyć w jej niektórych powieściach. Maggie i Cord zawsze jednak są gdzieś w tle w książkach Palmer.

 

Diana Palmer, Desperado, wydawnictwo HarperCollins Polska, wydanie 2022, cykle: Hutton & Co. #5 oraz Long, Tall Texans #22, tłumaczenie: Weronika Żółtowska, okładka miękka, stron  344.

 

 

Cykl Hutton:

1. Pewnego razu w Paryżu.

2. Papierowa róża.

3. Władca pustyni.

4. Szczęśliwa gwiazda.

5. Desperado.

 

https://www.dianapalmer.com/

 

 

Diana Palmer, Szczęśliwa gwiazda.

       Powieść, która po raz pierwszy została wydana w 2001 roku. To sprawnie połączona historia miłosna z dość ciekawie zarysowanym wątkiem kryminalnym. Niektóre elementy powieści są jednak trochę absurdalne (jak to u Palmer w wątkach miłosnych), ale  nie niemożliwe (warto sprawdzić pojęcie hymenotomia), tego jednak nie zdradzam czytelnikowi. Lubię jednak u Palmer stosowanie wszem i wobec, we wszystkich odcieniach, pojęcie "tradycji" w związkach. Skupmy się na fabule.

      Trzydziestoczteroletni Marc Brannon po dwóch latach pracy FBI, ponownie wraca do San Antonio i przyjmuje pracę Strażnika Teksasu. Właśnie od swojego szefa dostał nowe zadanie - poprowadzenie śledztwa w sprawie morderstwa. Od razu zostaje uprzedzony, że ze strony prokuratora stanowego została oddelegowana do tej pracy dwudziestoczteroletnia Josette Langlay. Obydwoje nie są zadowoleni z takiego obrotu sprawy, ale postanawiają współpracować na rzecz rozwiązania sprawy. Nie dość, że Marc znał Josette od jej piętnastego roku życia, to jeszcze potem był czas, gdy zacieśnili znajomość. Rozstanie okazało się bolesne dla każdej ze stron, bowiem Josette została wmieszana w sprawę o zamordowanie Hardena i co więcej oskarżyła o popełnienie zbrodni przyjaciela Marca, Boba Webba, który wówczas starał się o wysokie urzędnicze stanowisko. Marc nie wierzył wówczas w zeznania swej byłej dziewczyny, ale przez okres dwóch lat analizując ze wszystkich stron swoje zachowanie i postępowanie wobec niej, czuł się zawsze winny. 

      Josette po tym, co przeżyła jako piętnastolatka, postanowiła naukowo skończyć kryminalistykę i pomagać pokrzywdzonym. Po wydarzeniach sprzed dwóch lat, szansa pracy w zawodzie nadeszła jedynie od Simona. W międzyczasie straciła rodziców, a jako jedynaczka nie miała właściwie w nikim oparcia. Poświęciła się przede wszystkim pracy i głęboko w sercu zamknęła uczucia do Marca. Teraz emocje ponownie wracają. W dodatku sprawa kryminalna sprzed dwóch lat wiąże się bardzo silnie z obecną, która nasi bohaterowie mają za zadanie rozwiązać. Marc z kolei nie potrafił do końca zaufać Josette zasadniczo przeważyła tu męska solidarność, bowiem ufał bardziej przyjacielowi niż wybrance serca. To mój największy zarzut w stosunku do jego wizerunku mężczyzny. Oczywiście przychodzi czas, gdy tłumaczy swoje postępowanie, obwinia się i co najważniejsze, zdaje sobie sprawę z podjęcia  pochopnych decyzji.

     Josette i Marc pochodzą z Jacobsville, ale większość akcji książki rozgrywa się jednak w San Antonio. Marc prezentuje nieodpowiedni ośli upór, choć jest bardzo błyskotliwym i sprytnym w działaniu Strażnikiem Teksas. Jest też przystojniakiem, a Josette jest silną kobietą. To dobra powieść, pomimo mankamentów, a Diana Palmer pokazała, że wraz z upływem czasu, co prawda człowiek może zmienić swoje podejście do życia, ale nie jest w stanie zmienić swoich prawdziwych uczuć względem drugiego człowieka. Poza tym, jak to u Palmer, przede wszystkim liczy się miłość.

 

Diana Palmer, Szczęśliwa gwiazda, wydawnictwo HarperCollins Polska, wydanie 2022, tytuł oryg.: The Texas Ranger, tłumaczenie: Wiktoria Mejer, cykl: Long, Tall Texans t. 20 oraz Hutton &Co. t. 4, s. 320.

wydania w Polsce:

1. "Szczęśliwa gwiazda" (wyd. 2007) HQ, seria Gwiazdy Romansu, t. 49; 

2. "Gra o wysoką stawkę" (wyd. 2013, ale to był tytuł na dwie powieści wydane w jednej- w książce widnieje już tytuł "Szczęśliwa gwiazda". Druga powieść tutaj to "Niebezpieczna pomyłka"); 

3. "Szczęśliwa gwiazda" (2009); 

4. "Szczęśliwa gwiazda" (2016), t. 13 w serii "Sezon na miłość".

Diana Palmer, Władca pustyni.

      Maggie Barton z młodszą o trzy lata przyjaciółką Gretchen Brannon wyruszają na wakacje do Maroka. To mają być wspaniałe wakacje, bowiem po nich dwudziestotrzyletnia Gretchen samotnie wróci do Stanów Zjednoczonych, a Maggie ma rozpocząć pracę jako asystentka szejka Qawi. Wszystko jednak ulega zmianie, gdy Maggie dostaje wzbudzającą jej niepokój wiadomość i w trybie pilnym opuszcza Maroko. Za jej namową Gretchen postanawia kontynuować urlop, a następnie wyruszyć w stronę Qawi i odegrać rolę Maggie. Wakacje rzeczywiście stają się dla młodej Gretchen udane, gdy poznaje przystojnego Philippe’a Sabona. Wkrótce okazuje się, że pochodzą z dwóch odmiennych środowisk, a mimo to stają się pokrewnymi duszami. Zresztą serce nie sługa.

       Gretchen Brannon to dziewczyna, która wychowywała się na ranczu. Świadoma jest tego, co oznacza opieka nad chorym rodzicem, ciężka praca i cierpienie wskutek zdrady doświadczonej od zachłannego mężczyzny. Obecnie jej jedyną rodziną jest brat pracujący w FBI, były strażnik Teksasu. Gretchen brakuje obeznania ze światem, jest otwarta na nowe znajomości, odważna, momentami brawurowa w działaniu, a jednocześnie naiwna. Niezaprzeczalnie ma jednak złote serce. Mimo wszystko zaczyna fascynować tajemniczego Philippe’a Sabona, który związany jest ze światem władzy i zagrażających życiu niebezpieczeństw. Kilka lat temu został ranny i trwale okaleczony. Sabon godzi się z opinią lekarzy i dopiero pojawienie się w jego życiu pięknej i żywiołowej Gretchen Brannon zmienia wszystko.

      Jeżeli ktoś już czytał Pewnego razu w Paryżu, to odnajdzie w wizerunku Philippe’a Sabona tutaj nakreślonym,trochę niespójności i niekonsekwencji autorskiej w budowaniu cyklu oraz rzetelności dotyczącej w funkcjonowaniu świata arabskiego. Książka po raz pierwszy została wydana w 2000 roku. Bohaterów oczywiście można polubić, łącznie z tatą Philippe’a, który posiadał wspaniały ogród orchidei. Fabuła z wątkiem sensacyjnym i bohaterami poznanymi w innych częściach cyklu (m.in. Brianne Martin i Pierce Hutton) w tle, oczywiście przewidywalna i z happy endem. Zawsze jednak znakomicie bawię się podczas czytania książki Diany Palmer (wiem – zero z mojej strony obiektywności).

 

Diana Palmer, Władca pustyni, wydawnictwo HarperCollins Polska, wydanie 2022, tytuł oryginalny: Lord of the Desert, tłumaczenie: Weronika Żółtowska, cykl: Hutton, t. 3, okładka miękka, stron 384.

 

Cykl Hutton:

1. Pewnego razu w Paryżu.

2. Papierowa róża.

3. Władca pustyni.

4. Szczęśliwa gwiazda.

5. Desperado.

 

https://www.dianapalmer.com/

 

Diana Palmer, Papierowa róża.

 

       Cecily Peterson od siedemnastego roku życia była pod opieką Tate’a Wintropa. To on, słysząc historię nastolatki napastowanej przez ojca, wpadł na pomysł, że najpierw ukryje ją w rezerwacie u swojej matki Lety, a potem umieści ją w dobrze strzeżonym mieszkaniu i wyśle ją na studia w Waszyngtonie, o jakich dziewczyna marzy. Cecily przyjmuje pomoc Tate’a sadząc, że pieniądze na przetrwanie zyskuje dzięki stypendium. Tak mijają lata jej życia w niewiedzy oraz rosnącej miłości do Tate’a. Pewnego wieczoru w świetle kamer dwóch stacji telewizyjnej, na uroczystym przyjęciu u senatora Matta Holdena, Cecily dowiaduje się prawdy. Od tej pory postanawia żyć na własny rachunek. Przerywa studia podyplomowe, wyprowadza się z mieszkania Tate’a i rozpoczyna pracę w muzeum. Z łagodnej dziewczyny zmienia się w kobietę pełną temperamentu. Nowe oblicze Cecily fascynuje Tate’a, ale mimo wszystko stoi na stanowisku, że nigdy nie powinien ożenić się z białą dziewczyną. W dodatku sprzymierzeniec Cecily, senator Holden, to jego przeciwnik w planowaniu rozwoju rezerwatu.

      

     Tate Winthrop pochodzi z plemienia Lakotów i dumny jest ze swojej przynależności. Jego praca wiąże się z tajemniczymi wyprawami i rządowymi projektami. Jest szefem służb bezpieczeństwa korporacji Hutton. Cecily nie wie wszystkiego, ale świadoma jest niebezpieczeństwa takiej pracy. Tate jest przystojny, toteż cieszy się powodzeniem u kobiet. W dodatku nie grzeszy brakiem pieniędzy. Obecnie u jego boku od paru miesięcy miejsce zajmuje Audrey. Nie podoba się to Cecily, ale potrafi pogodzić się z tym, że nigdy nie zdobędzie serca Tate’a. Przyjaźń zyskuje w osobie Colby'ego Lane'a. To kolejna kombinacja w fabule. Dom w rezerwacie Lety, staje się prawdziwym domem Cecily. Od lat kobieta poznaje kulturę plemienia i bierze udział w uroczystościach i w dodatku zawodowo zajmuje się archeologią. 

 

        Historia miłosna z wieloma niespodziankami w tle. Na początku byłam mocno jednak pogubiona w ogólnym zarysie, a kariera Cecily wydaje się jakaś nierzeczywista. Mimo wszystko to przecież Palmer, a ja przy jej książkach jestem najmniej obiektywna. Czytam wszystkie jej powieści, które są aktualnie wydawane lub starsze, które w jakiś sposób pojawią się  u mnie na półce. Wiele mam do nadrobienia. Lubię fikcję jaką tworzy, zawsze zawiłą, ale zawsze z HEA. Papierową różę czytałam po raz pierwszy.

 

Diana Palmer, Papierowa róża, wydawnictwo HarperCollins Polska, wydanie 2021, tytuł oryg.: Paper Rose, tłumaczenie: Artur Penn, cykl: Hutton, t. 2, oprawa miękka, stron 432.

 

cykl Hutton:

1. Pewnego razu w Paryżu.

2. Papierowa róża.

3.  Władca pustyni. 

4. Szczęśliwa gwiazda.

5. Desperado.

https://www.dianapalmer.com/