Iny Lorentz, Córka tatarskiego chana.

Spośród listy książek zaproponowanej przez Matras wybrałam powieść historyczną autorstwa małżeństwa działającego pod pseudonimem Iny Lorentz. O tym jak i o licznych książkach, które powstały spod ich pióra i przenoszą czytelnika w przeszłość, dowiedziałam się dopiero teraz. Książki szybko odniosły powodzenie z Niemczech, a dzięki wydawnictwu Sonia Draga, ten, kto chce może przeczytać owe pozycje w polskiej wersji językowej.

Córka tatarskiego chana zabiera czytającego w kulturę wschodu i początek XVIII wieku. To wówczas w Rosji panuje Piotr I Wielki, który prowadzi wojnę ze Szwedami, buduje słynny Sankt Petersburg i gasi zamieszki na dalekim syberyjskim wschodzie. W owe strony został wysłany wraz z wojskiem młody Siergiej Wasiliewicz Tarłow. Stłumił on zamieszki Tatarów, ale od chana za cenę pokoju zarząd al najstarszego syna. Nie wiedział jednak, że najstarszy syn chana Möngüra Bahadur poległ dwa lata wcześniej, a dziedzicem spuścizny był jedyny męski potomek czterolatek. Córek jednak chan miał bardzo wiele i to z wieloma kobietami. Ulubiona żona chana nie zamierzała oddać swego syna, toteż wpadła na diabelski pomysł, aby przebrać jedną z córek za Bahadura. Owa wybranką została Szirina, szesnastolatka, spłodzona przez chana z Rosjanką, która bardzo lubiła męskie zajęcia. Dziewczyna zdecydowała się wykonać zadanie. Siergiej łatwo uwierzył w szykownego młodzieńca i puścił chana wolno. Natomiast Szirina teraz, jako Bahadur miała przed sobą nie łatwą przyszłość. Musi ukrywać swoją tożsamość i utwierdzić ich w przekonaniu, że jest chłopcem. Wraz z innymi jeńcami zostaje zabrana na Kreml, a potem poznaje samego cara Piotra I i bierze udział w wojnie ze Szwedami.

Książka lekka i przyjemna. Może treść zbyt banalna i naciągana. Szirinie udaje się ukryć swoją prawdziwa płeć przez wiele miesięcy, mimo, że są noce, które spędza w towarzystwie Siergieja i Wani, a raz ustępuje i daje się upić do upadłego. Po za tym wątek poznania Piotra I i uratowania mu życia jest jak dla mnie mało wiarygodny. Do młodzieńca pociąg czuje Siergiej, a Bahadur – Szirina oczywiście kocha się w nim w tajemnicy. Jak można się domyślić wszystko kończy się happy endem. Większą rolę od wątku romantycznego odgrywa jednak wątek wojny ze Szwedami. Znajdziemy tu liczne potyczki, bitwy, utarczki, konspirację, spisek, zdradę.  Mowa jest o kulturze rosyjskiej (wszyscy piją), mahometańskiej (pić nie powinni a piją) i obyczajach wówczas panujących (kochanki, metresy, gwałty na porządku dziennym). Ten, kto lubi tego typu literaturę, może jak najbardziej po nią sięgnąć.

Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2011, oprawa broszurowa, stron 447.

***

Iny Lorentz to pseudonim pary autorskiej Ingrid Klocke i Elmara Wohlratha. Już ich pierwsza książka Die Kastratin stała się w krótkim czasie bestsellerem. Natomiast prawdziwą sławę przyniosła Iny Lorentz Nierządnica, powieść historyczna zajmująca od momentu publikacji czołowe miejsca na listach bestsellerów w Niemczech. Równie spektakularny sukces odniosły kolejne tomy: Kasztelanka oraz Testament nierządnicy. Wszystkie ukazały się nakładem Wydawnictwa Sonia Draga.
Pomimo ogromnego sukcesu literackiego Iny i Elmar nadal pracują w dużym towarzystwie ubezpieczeniowym jako informatycy i specjaliści ds. ochrony danych i zabezpieczeń komputerowych.  

Łukasz Dębski, Literozagadki.

Nakładem wydawnictwa Wilga znów ukazała się nie dość, że ze świetnym tekstem to jeszcze wspaniale zilustrowana książeczka dla najmłodszych. Oczywiście, pozycja posiada również walory edukacyjne. Książeczka zawiera niezwykle nowatorskie podejście do nauki liter. Poprzez zastosowanie krótkich rymowanych wierszyków dzieci maja możliwość nie tylko rozwiązać zagadkę, ale przede wszystkim poznać cały alfabet ze wszystkimi literami polskimi również ą, ć, ń, ó,  ś, ź, ż. Każdy wierszyk został opatrzony pasującą ilustracją, która jednocześnie staje się drogą pomagająca dziecku w rozszyfrowaniu, o jakie słowo chodzi. Książka rozwija również wyobraźnię dziecka i świetnie pokazuje, czym jest zabawa w skojarzenia. Jak najbardziej godna polecenia! Moja córka jest zachwycona:)

Powiem wam na ucho i w sekrecie, że tu
mamy worek pełen liter alfabetu.
Każda bardzo ważna, więc nawet arbiter,
nie wybierze za was najważniejszej z liter.
Kto się lubi bawić w literozagadki,
nigdy nie powinien bać się żadnej wpadki!

wydawnictwo Wilga, Warszawa, lipiec 2011, Ilustracje: Anna Kaszuba-Dębska, oprawa twarda, stron 40.


***

Łukasz Dębski autor kilkunastu książek dla dzieci tłumaczonych na angielski, niemiecki, czeski i rosyjski. Publikował zarówno w Misiu, jak i Polityce czy The Guardian.

Anna Kaszuba-Dębska malarka, graficzka, autorka i reżyserka filmów animowanych. Projektantka i ilustratorka ponad dwustu książek dla najmłodszych.

Zadie Smith, Jak Zmieniałam Zdanie. Eseje Okolicznościowe.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Zadie Smith. Przyznam się, że do tej pory nie miałam okazji przeczytać, chociaż jednej jej powieści. Z kolei bardzo lubię czytać eseje, więc z wielką chęcią i z premedytacją zaplanowałam sobie zakup właśnie tej książki, szczególnie zainspirowana przez wzmiankę na blogu uczynioną przez Snoopy’ego. co prawda pozycja dopiero niedawno doczekała się mojego zainteresowania w stosie nieprzeczytanych książek.

Eseje, które złożyły się na książkę powstawały na przestrzeni lat. Dotyczą zarówno tematów zaczerpniętych z literatury, filmu jak i z życia prywatnego pisarki. Kilka esejów powstało na skutek wygłoszonych dla studentów wykładów. Interesujący jest esej na temat pisania powieści. Autorka przyznaje, że żadnej swojej książki po jej wydaniu mimo usilnych prób nie była w stanie przeczytać, ponieważ każdorazowo miała nudności. Jeśli chodzi o literaturę odnajdziemy esej poświecony takim autorom jak: Kafka, Barthes, Zora Neale Hurston, Nabokov, Larkin, George Eliot, E.M. Forster. W sferze filmowej odnajdziemy recenzje wielu znanych filmów. Można wymienić tu chociażby Spacer po linie, Bellissima, Troje do pary, Good Night and Good Luck, Casanova, Wyznania gejszy. Autorka zastanawia się również nad popularnością seriali komediowych w rodzaju Hotelu Zacisze. Jest również esej poświecony legendom kina: Katharine Hepburn i Grecie Garbo. Analizuje również dokonania Wallace’a. Wiele miejsca poświęca również swojemu ojcu.

Zadie Smith jest niespełna rok starsza ode mnie, ale doczekała się już dorobku w postaci opowiadań i paru powieści. Jest brytyjską pisarką znana w wielu rejonach świata. Nie sposób się temu dziwić, ponieważ jej język pisania jest klarowny, prosty, niezbyt wydumany. Charakterystycznymi cechami odznacza się również styl, który jest lekki i swobodny. Czytając książkę miałam wrażenie jakbym z Autorka siedziała po prostu przy kawie i słuchała jej monologu. Co tu dużo pisać, książkę jak najbardziej należy przeczytać. To inteligentna i mądra lektura i na pewno ten, kto zdecyduje się ją przeczytać będzie w pełni usatysfakcjonowany.

Zadie Smith, Jak zmieniałam zdanie, przeł. Agnieszka Pokojska, Znak, Kraków 2010, s. 373

Zadie Smith