Elliot Aronson to psycholog amerykański,
który wychowany w dość trudnych warunkach potrafił w swoim życiu osiągnąć to,
co planował. W książce Przypadek to nie
wszystko pokusił się o opisanie tej drogi. Opowiada o czasach i warunkach
bytowych, w których przyszło mu żyć i dorastać: kryzysie, segregacji rasowej,
okresu hippisów. Wychowany w biedzie, zawsze porównywany do bystrego starszego
brata Jasona, Aronson był chłopcem nieśmiałym i niewierzącym w swoje
możliwości. W dodatku, jako Żyd nie był akceptowany przez inne dzieci, a często
wyszydzany i bity. Mimo, że jako siedemnastolatek stracił ojca, dzięki swojemu
uporowi i przede wszystkim brata ukończył college, a potem dostał się na
uniwersytet. Mimo sprzeciwu rodziny matki ożenił się i założył rodzinę.
Jego życie wypełniła psychologia
społeczna – nauka badająca, w jaki sposób
warunki, pokolenia, kultury, idee i zasady wpływają na człowieka i jego
zachowanie.[1] Potrafił spojrzeć
na wydarzenia z różnych perspektyw, nie tylko własnej, ale również, jako zwykłego
obywatela, znawcy zachodzących procesów, aktywnego uczestnika. Opowiada o
ludziach związanych ze współczesną psychologią pisząc o ich wadach i zaletach: Abrahamie
Maslowie, Jerome Brunnerze, Davidzie McClellandzie, a przede wszystkim o Leonie
Festingerze. Pisze o własnych sukcesach i porażkach, zarówno w pracy zawodowej
jak i w życiu prywatnym. Podaje różne przykłady analizowane w granicach
psychologii społecznej oraz projekty, jakie powziął ze swoimi studentami.
To książka napisana łatwym i ciekawym językiem.
Nie znajdziemy tu zbyt wiele terminów naukowych, a opowieść autobiograficzną czyta
się szybko. Warto wspomnieć, że w pozycji odnaleźć można zapis bibliograficzny dorobku
naukowego Elliota Aronsona.
