Nakładem Wydawnictwa Universitas ukazało się w marcu tego roku wznowienie po blisko 70 latach książki Jana Dąbrowskiego, Romana Grodeckiego i Stanisława Zachorowskiego pt. Dzieje Polski średniowiecznej. Po raz pierwszy książka ukazała się w roku 1926 w dwóch tomach. Nota bene na studiach miałam do czynienia właśnie z dwutomowym wydaniem. Właściwie wszyscy, którzy studiowali historię lub są mediewistami mieli z tą pozycją do czynienia. Pozycja często określana jest, jako „trojaczki”. To właściwie pozycja, która należy do klasyki polskiej historiografii. Wskazaną pozycję opracował profesor Jerzy Wyrozumski.
Roman Grodecki zajął się początkami państwa do roku 1194, Stanisław Zachorowski badał kolejny okres do roku 1333. Jan Dąbrowski odpowiedzialny jest za opis kolejnych dziejów do roku 1506. To właściwie historia polityczna polskiego średniowiecza, choć znaleźć można tutaj omówienie problemów z zakresu gospodarki, społeczeństwa, ustroju i kultury. W reedycji nie ingerowano właściwie w tekst, nawet wówczas, gdy dziś zupełnie inaczej patrzy się na reprezentowane wówczas poglądy na pewne sprawy. Dodano natomiast przypisy i poprawiono błędy drukarskie oraz unowocześniono styl pisowni według obowiązujących zasad. Obok istniejącego spisu bibliograficznego dodano również pozycje wydane w późniejszych latach, a dotyczące badanych kwestii.
Książka jest bardzo szczegółowa, toteż dla lepszej orientacji podzielono tekst na rozdziały, a te na mniejsze podrozdziały. Warto zaznaczyć, że każdy z autorów prowadził samodzielne badania i miał swoiste poglądy, które nie omieszkał umieścić w tekście, za który był odpowiedzialny. Książka napisana jest przede wszystkim na podstawie źródeł. Na pewno jest to pozycja obowiązkowa dla miłośnika historii średniowiecznej, a jako podręcznik dla studiujących historię.
-
Wydawnictwo UNIVERSITAS , Kraków 2011, stron 912.
