Beksiński. Sanok a Opinogóra.

 Sanok, sierpień 2020 r.

Muzeum Historyczne w Sanoku

Opinogóra, październik 2021 r.

Muzeum Romantyzmu w Opinogórze

*zdjęcia z prywatnego archiwum, bez lampy.

** wystawa w MR czynna do końca października. 

Niedziela z obrazem.

Śmierć Stefana Czarnieckiego, 1844 

Eliza z Branickich Krasińska

olej, płótno

wymiary: 29,0 x 35,5

właściciel: Muzeum Pałacu Jana III Sobieskiego w Wilanowie

nr inw. Wil.1628

depozyt: Muzeum Romantyzmu w Opinogórze

eksponowany w Zameczku

Nie wiem czy zauważyliście, że autorką obrazu jest Elżbieta z Branickich Krasińska (1820-1876), żona Zygmunta Krasińskiego.  Datowany na 1844 r., kiedy Eliza spodziewała się pierwszego dziecka.Wydźwięk obrazka oczywiście jest patriotyczny.
Czarniecki zmarł w czasie podróży do Lwowa 16 lutego 1665 roku w Sokołówce koło Złoczowa od postrzału otrzymanego podczas tłumienia buntu w Stawiszczu.
Według legendy w niedzielę 15 lutego 1665 roku, na prośbę umierającego Hetmana zabrano w podróż do Lwowa. Zima, zaspy, paskudna zimowa pogoda. Po drodze zatrzymano się na noc w małej chałupie w Sokołówce. Na prośbę Czarnieckiego wprowadzono do izby jego konia - białego rumaka. Koń schylił łeb nad konającym panem, tak jakby rozumiał co się ma wydarzyć. Po spowiedzi Hetman zasnął. Poniedziałkowym rankiem już się nie obudził. Wkrótce po śmierci Hetmana skonał jego wierny koń.

Poniżej znaleziona podoba wersja legendy, malowana prawie dwadzieścia pięć lat później przez innego artystę. 

Leopold Löffler, Śmierć Stefana Czarnieckiego, 1860 r. 

 

Niedziela z obrazem.

Wnętrze Kościoła Farnego w Krośnie, 1877 r.

Aleksander Gryglewski (1833-1879)

olej, płótno, 68,0 x 72,0 cm

wł. Muzeum Narodowe w Krakowie

obecnie eksponowany we Dworze Krasińskich w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze

Prezbiterium Kościoła pw. Św. Trójcy w Krośnie Widoczny ołtarz główny z lat 30. XVII wieku. Obraz Adoracja Trójcy Świętej i Matki Bożej prawdopodobnie malowany przez Tomasza Dolabellę. Tabernakulum w kształcie ośmiobocznej centralnej kaplicy kopułowej. Po stronie lewej w prezbiterium wmurowana późnogotycka tablica epitafijna biskupa przemyskiego Stanisława Tarły. Na marmurowej płycie jest herb „Topór”' insygnia biskupie wraz z napisem: „A.D. 1544 die 14 Decembris". Po prawej: wmurowane wczesnobarokowe epitafium Zofii Kanafolskiej z Kiellarów (zm. 1640) wykonane z czarnego marmuru dębnickiego posiada owalny portret zmarłej malowany na blasze, umieszczony w przerwanym przyczółku. Manierystyczne stalle po obu stronach prezbiterium, z ok. 1600 r. dla Kolegium Mansjonarzy, zdobione malowidłami ze scenami biblijnymi i świętych. Nad nimi trzy obrazy z połowy XVII wieku fundacji ks. Kaspra Rożyńskiego: Ukrzyżowanie i Zmartwychwstanie, Pokłon Trzech Króli oraz Zaśnięcie i Wniebowzięcie Matki Boskiej.

Niedziela z obrazem.

Portret Zofii z Jabłonowskich Fredro, 1824

Karol Schweikart (1772-1855)

olej/płótno

202 x 117 cm 

wł. Muzeum Narodowe w Warszawie

obecnie eksponowany we dworze Krasińskich w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze

Zofia Jabłonowska herbu Grzymała (1798 - 1882) w wieku 15 lat została wydana za mąż za starszego o 18 lat hr. Stanisława Skarbka h. Awdaniec (1780–1848), jednego z najbogatszych ludzi w Galicji. W 1817 r. poznała we Lwowie komediopisarza Aleksandra Fredrę (1793–1876), który się w niej zakochał z wzajemnością od pierwszego wejrzenia. 8 listopada 1828 roku, po dziesięcioletnich staraniach o uzyskanie rozwodu, zawarła związek małżeński z Aleksandrem Fredro w kościele w Korczynie, a wesele odbyło się w Krościenku Wyżnym koło Krosna. 

Mieli syna Jana Aleksandra Fredro i córkę Zofię Ludwikę Cecylię Fredro (1837–1904), którą poślubił Jan Kanty Szeptycki, stając się właścicielem dóbr korczyńskich.