Złoczów. (6)

(5.09.2016) Zamek w Złoczowie powstał w latach 1634-1636 dzięki Jakubowi Sobieskiemu. Placówka Lwowskiej Galerii Sztuki.

Jan III Sobieski Złoczów odziedziczył po matce. Po jego śmierci  zamek odziedziczył syn Konstanty, a następnie Jakub Sobieski. Po nich (1740) przeszedł na własność Radziwiłłów.

W 1801 r. Złoczów wraz z zamkiem nabył na licytacji Łukasz hr. Komarnicki, który odrestaurował zamek (znajdujący się w stanie bliskim ruiny) i w nim zamieszkał. Jego syn, Aleksander, w 1834 r. wydzierżawił zamek na koszary, a od sukcesorów jego, z drugiej już ręki, w 1872 r. nabył go rząd austriacki i przeznaczył na więzienie. (szerzej: źródło)

W środku kurtyny od strony miasta, w piętrowym budynku, brama wjazdowa ujęta w portal z głową lwa w kluczu archiwolty

Od zachodu, na planie prostokąta. Pierwotnie był to pałac mieszkalny rodu Sobieskich. W latach 1872-1914 pełnił funkcję austriackiego więzienia. Zakład karny do 1926 r.

Przy wale od południa znajduje się rotunda ozdobiona tarczami herbowymi Janina, zbudowana na polecenie króla Jana III Sobieskiego dla jego żony Marysieńki. W XVIII wieku do rotundy dobudowano dwa symetryczne parterowe pawilony (w latach 1872-1914 była to kaplica więzienna).

Niedaleko bramy wejściowej leży ogromny kamień w kształcie serca z wykutymi na nim skrótami. Przypuszcza się, że wykonali je templariusze w XV w.  Kamień znaleziono przed laty w wiosce Nowosiółki i stamtąd przywieziono na zamek.

Olesko (5.09.2016)

Niestety zamek, miejsce urodzenia  Jana III Sobieskiego widziałam jedynie z daleka. Ale WIDZIAŁAM :) Po Olesku pozostały mi jedynie dwa zdjęcia mające związek z kościołem i klasztorem kapucynów położonego u stóp zamku.

Podhorce. (5)

Podhorce (5.09.2016)

Chyba najbardziej serce mnie w tym miejscu bolało.

Zespół zamkowy obejmuje pałac, kościół św. Józefa i Podwyższenia Krzyża Świętego oraz ogrody pałacowe, składające się z części tarasowej, krajobrazowej i ogrodu regularnego, położonego między pałacem a kościołem. O ogrodach oczywiście nie ma co mówić.

We wnętrzu nie byłam.

Zamek (typ palazzo in fortezza) został wzniesiony w I połowie XVII wieku dla hetmana Stanisława Koniecpolskiego. Po śmierci Jana III Sobieskiego Podhorce wraz z Oleskiem odziedziczył Konstanty Sobieski. W 1718 sprzedał część majątku. Nowym właścicielem został Stanisław Mateusz Rzewuski, hetman wielki koronny. Po jego śmierci w 1728 Podhorce odziedziczył Wacław Rzewuski. W roku 1754 Rzewuski został też właścicielem Oleska. Od 1751 zamek w Podhorcach był już stałą siedzibą Wacława, który mieszkał w nim ponad 30 lat. Po 1779 ówczesny rządca kilkakrotnie wystawił zasoby zamku na licytację. Część kolekcji uratował Leon Rzewuski. Nie mając potomków,w 1865 r. sprzedał zamek ks. Eustachemu Sanguszce. W czasie I wojny światowej o zamek dbał burgrabia, M. Grabikowski. Armia rosyjska oszczędziła korpus zamku, lecz wywiozła w głąb Rosji najcenniejsze przedmioty. W sierpniu 1915 r. w zamku ulokowano komendę V korpusu austriacko-węgierskiego. Z rozkazu gen. Aleksieja Brusiłowa zamek oszczędzono; został jednak ponownie ograbiony. Część cennych przedmiotów udało się wywieźć do Gumnisk. Żołnierze zdewastowali zamkowe wnętrza. Niszczono boazerię, ściany, posadzki i stropy. W czasie wojny polsko-radzieckiej (1918-1920) pałac ucierpiał ponownie. Po wybuchu II wojny światowej książę Roman Sanguszko ewakuował część zbiorów z zamku w Podhorcach i Gumnisk. Konwój zdołał się przedostać do Rumunii, a zbiory dotarły aż do São Paulo w Brazylii. Po zajęciu dawnego woj. tarnopolskiego przez ZSRR, w zamku urządzono szpital gruźliczy. W 1956 r. zamek spłonął. W latach 1973-1974 realizowano sceny filmu "Potop" odbywające się na zamku Radziwiłłów w Kiejdanach. 

W 1997 przejęła go Lwowska Galeria Obrazów. W 2008 roku pałac znalazł się na nowojorskiej liście World Monuments Watch jako jeden ze stu cennych zabytków na świecie zagrożonych zniszczeniem. (za: źródło)

widok od strony tarasu, zdjęcie komórką

na osi

kościół św. Józefa i Podwyższenia Krzyża Świętego

zdjęcia przez szybę

Poczajów. (4)

Poczajów (5.09.2016)

Ławra Zaśnięcia Matki Bożej  
Najważniejszy ośrodek prawosławnego życia monastycznego na Wołyniu. 

Kobiety obowiązkowo w spódnicach i chustach na głowie. Nie robiłam zdjęć w głównej świątyni tam, gdzie jest ikonostas ufundowany przez cara Aleksandra II, który w górnej części mieści cudowny Obraz Matki Boskiej Poczajowskiej. Jest on niewielkich rozmiarów, napisany na desce w 1886 roku i oprawiony w złotą ramę, wysadzaną drogimi kamieniami i srebrnymi promieniami. Gdy byliśmy w niej odbywało się nabożeństwo.

Pielgrzymi przybywają: aby pokłonić się słynącej z łask ikonie Matki Bożej; zobaczyć ślad odciśniętej jej prawej stopy na kamieniu oraz pokłonić się szczątkom błogosławionego Hioba (Jowa), który spoczywa w srebrnym sarkofagu w cerkwi Pieczarnej (Jaskiniowej). 

W dzieciństwie wraz z matką modlił się tutaj Juliusz Słowacki, dwukrotnie dziękując za ocalone życie. O Madonnie zapisał strofy w „Beniowskim”.

widok na Sobór Zaśnięcia Matki Bożej (1771-1779)

 

wspaniałe zdobienia wykonane w drewnie, nie sposób tego opisać

dzwonnica monasterska

widok na Poczajów od strony Ławry

widok od strony drogi, zdjęcie wykonane komórką z samochodu