Barbara Kosmowska, Tru.

Tru Barbary Kosmowskiej z fantastycznymi ilustracjami Emilii Dziubak to propozycja książkowa dla dzieci wydawnictwa Media Rodzina. Po raz kolejny przekonałam się jak wielki talent drzemie w dłoniach pani Dziubak. Wspaniała kreska, kreatywność w realizacji nowych wyzwań, niespodziewane pomysły oraz zastosowanie takiej, a nie innej kolorystyki, wpływają na odbiór emocjonalny zarówno graficznej strony książki, jak i samej opowieści nakreślonej przez panią Kosmowską. 

Bohaterem jest zając, szarak, Truś Ryszard. Bliscy obdarzają go zdrobnieniem Tru. Prowadzi pamiętnik, w którym zapisuje swoje perypetie w Lesie Wysokim. Istnieje jeszcze Las Niski za graniczną rzeką. Wiadomo jest, że mieszka z mamą, bratem oraz  młodszą siostrą. Tata, któregoś dnia wyruszył na polowanie i nie wiedzieć, czemu, nie wrócił do domu. Mama - Zajęcza Warga – postanowiła sama wychować dzieci, więc pracuje na dwa etaty w Leśnej Organizacji Porzuconych. Bierze czynne udziały w paradach równości i jasno wyraża swoje poglądy. Brat to Zajęczy Szczawik, a siostra nosi imię Okromka. W ogóle imiona i nazwy miejsc czy organizacji wymyślone przez autorkę są niesamowite. Rodzina należąca do Emigrantów, mieszka skromnie w uboższej dzielnicy o nazwie Kończyny Dolne. W odróżnieniu od Kolorowych, bogatych, zamieszkujących strzeżone osiedla, rodzina Tru to zwykli szaracy. To w szkole Tru czuje najbardziej majątkową różnicę. Tru jest wrażliwy i przede wszystkim chce, naprawiać świat i czynić go lepszym. Pragnie być wynalazcą, aby konstruować mądre urządzenia, tak jak ręczna szczotka masażowa.

To ciepła, prosta, pełna uroku opowieść o dziecięcej egzystencji, ale przeniesiona w świat zajęcy.  Posiada w sobie mnóstwo uroku, optymizmu, wydobywa z wnętrza pozytywne emocje i staje się impulsem do działania. Jasne i klarowne, bez zbędnych zawiłości i dywagacji, staje się tu rozróżnienie dobra od zła. Autorka potrafiła w tak prostej opowieści poruszyć współczesne problemy takie jak: wychowanie dzieci przez samotną matkę, podział na biednych i bogatych, walkę o równe traktowanie kobiet i mężczyzn, zanieczyszczenie środowiska. Innymi słowy, w książce pojawiły się sprawy, z którymi spotykamy się na łamach prasy. Tylko został on przeniesiony do świata zwierząt. Zdecydowanie polecam.

  

Barbara Kosmowska, Tru, wydawnictwo Media Rodzina, wydanie 2016, oprawa twarda, ilustracje: Emilia Dziubak, stron 64. 

https://emiliaszewczyk.blogspot.com/

Barbara Kosmowska (ur. 1958) - Pisarka i poetka, absolwentka polonistyki. Debiutowała jako licealistka, w latach osiemdziesiątych zdobywała liczne nagrody w konkursach poetyckich. Jej pierwsza powieść - Głodna kotka - trafiła do księgarń w 2000 roku. Wydany rok później Teren prywatny wygrał konkurs „Dziennik polskiej Bridget Jones" Wydawnictwa Zysk i S-ka i znalazł się na liście bestsellerów „Rzeczpospolitej". Kolejne książki: Prowincja (2002), Gobelin (2002), W górę rzeki (2003), Niebieski autobus (Wyd. I: 2004) i Hermańce (W.A.B., 2008) cieszyły się nie mniejszą popularnością. Wkrótce nakładem W.A.B. ukaże się nowa powieść, "Ukrainka". Kosmowska opublikowała także utwory dla dzieci i młodzieży, ostatnio "Puszkę" (2009) i "Samotnych.pl" (W.A.B. 2011)