21 sierpnia 2010

Marek Karpiński, Najstarszy zawód świata. Historia prostytucji.

Rok wydania: 2010
ISBN 978-83-244-123-9
Ilość stron: 334

„Najstarszy zawód świata. Historia prostytucji” Marka Karpińskiego to książka wznowiona przez wydawnictwo Iskry. Pozycja bardzo ciekawa, bowiem przybliżająca nam historię najstarszego zawodu od starożytności aż po czasy nam współczesne. Książka ma, więc układ chronologiczny Nie ma tu jednak pikanterii, lecz jest to raczej popularno-naukowe podejście do tematu. Czytelnik poznaje legalną formę prostytucja, jaka miała miejsce w starożytnych greckich świątyniach, prostytutki w Imperium Rzymskim, kupczenie ciałem w okresie średniowiecza, jak traktowano cudzołóstwo i rozwiązłość w okresie reformacji i kontrreformacji, ladacznice okresu baroku, przybytki uciechy w XVII wieku, poznamy temat w wieku XVIII, wiek XIX jako wiem burdeli, a następnie nie zostaną ominięte szalone lata 20. i 30. czy współczesne agencje towarzyskie. Autor nawiązał także do roli Internetu i telefonu komórkowego. Osobiście uważam, że rozdziały poświęcone dawnym czasom są bardziej interesujące.

Dowiadujemy się skąd się wzięło pojęcie „prostytucja”, dlaczego w Polsce utarło się określenie „alfons”, o początkach syfilisu i jego rozprzestrzenieniu się, kto stanowił klientelę ladacznic, kim były metresy, dlaczego kariera prostytutki nęciła dziewczęta. Mowa jest także o handlu ludźmi, przymusowej prostytucji i sprawach finansowych nie zawsze czystych.

Książka charakteryzuje się lekkością pióra, czytana jest, więc z przyjemnością. Autor w sposób błyskotliwy i dostępny dla czytelnika analizuje historię prostytucji nie omijając wtrętów anegdotycznych i aryciekawostek. Autor powołuje się często na prace historyczne, literackie i naukowe. Nawiązuje do czasów Adama i Ewy, starego Testamentu, mitologii Greków i Rzymian. Odwołuje się do świętego Augustyna, cesarza Teodozjusza, Georgio Vasariego, Jerzego Łojka. Wśród źródeł znajdziemy miedzy innymi wierszowany Przewodnik warszawski Antoniego Felicjana Nagłowskiego oraz Suplementu „Przewodnika” z 1779 roku Antoniego Kossakowskiego, w których to znaleźć można bogate zbiory informacji o prostytucji wraz z adresami, kwalifikacjami i stanie zdrowia świadczących usług warszawianek. Znajdziemy tu także liczne odniesienia do wizerunków w działach sztuki. Rozdziały nie są zbyt długie i można je czytać oddzielnie jako eseje na temat interesujących nas czasów.

Książka posiada ładną oprawę graficzną. Znajdziemy także przypisy toteż czytelnik może być usatysfakcjonowany. Polecam lekturę szczególnie tym, którzy zainteresowani są historią życia prywatnego.

7 komentarzy:

  1. no no wygląda że to fajna pozycja. Trzeba wpisać na długą listę do zdobycia.

    OdpowiedzUsuń
  2. Jedna ze świetnych książek w tej tematyce ukazująca świat kobiety upadłej. Ja mam na półce pozycje Nickie Roberts "Dziwki w historii. Prostytucja w społeczeństwie zachodnim", a polecam książkę autorstwa Jeana-Louisa Goglina " Nędzarze w średniowiecznej Europie". Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Cieszę się, że recenzja Was zaciekawiła:)
    Jeana-Louisa Goglina " Nędzarze w średniowiecznej Europie" czytałam, rónież ppolecam:) recenzja jest na blogu.
    http://slowemmalowane.blogspot.com/2003/12/ndzarze-w-redniowiecznej-europie.html

    pozdrawiam niedzielnie

    OdpowiedzUsuń
  4. ...bardzo mnie zaciekawiło...

    OdpowiedzUsuń
  5. Powiem, że ostatnio czytałam książkę, której główna bohaterka była właśnie prostytutką. Początkowo mnie to zraziło. Jednak książka okazała się wspaniałą, więc i ta mogłaby taka być ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo dobra lektura :) Fajnie, że ją wznowili, bo mój egzemplarz pożyczyłam komuś, kto mi jej nigdy nie oddał :(

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję bardzo za konstruktywne słowo pisane pozostawione na tym blogu. Nie zawsze mogę od razu odpowiedzieć, za co przepraszam.

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników. Prowadząca bloga nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.