Rhys Bowen, Ostatnia iluzja.

       Ostatnia iluzja to kolejna (dziewiąta) odsłona przygód irlandzkiej imigrantki Molly Murphy, postaci stworzonej na kartach powieści przez Rhys Bowen. Czas oczywiście płynie do przodu, choć nadal jest to początek XX wieku i Nowy Jork. Molly zaręczona jest kapitanem Danielem Sullivanem i prowadzi prywatną firmę detektywistyczną.  Tyle tylko, że obecnie nie ma zbyt wielu zamówień i są one głównie związane ze sprawami rozwodowymi. Nadal mieszka w domku naprzeciw swoich ekscentrycznych przyjaciółek Sid i Gus. Pojawia się też znany z poprzednich części Ryan. Zachowanie i sposób życia Molly wykracza poza przyjęte ogólnie standardy społeczne początku XX wieku. Mimo zaręczyn, Molly nie może wyobrazić sobie bezczynności i zajmowania się tylko domem. Jest kobietą działającą, ciekawą wszystkiego i ciągle szukającą nowych wyzwań. Nie inaczej jest również tym razem.

   

   Pewnego dnia Molly wraz z Danielem wybrała się do teatru, aby zobaczyć występ sławnego magika Harry’ego Houdiniego. Dzieje się tak za sprawą Daniela, który podekscytowany opowiada Molly sztuczkę magika z kajdankami. Na gwiazdę należy czekać, a jej występ poprzedzony jest przedstawieniami magików mniejszego formatu. Podczas występu jednego z nich w obecności zebranej publiczności na scenie dochodzi do tragicznego wypadku. Molly jest przerażona, ale zachowuje zimną krew, a Daniel nadaje sprawom oficjalny bieg. Intryga jest owiana tajemnicą, tym bardziej, że iluzjonista i jego partnerka wkrótce znikają. Molly z kolei zostaje poproszona przez Bess Houidini o wyświadczenie niecodziennej przysługi. Artystka sceniczna jest przekonana o istniejącym zagrożeniu życia jej męża. Przed Molly trudne i niezwykłe wyzwanie.

       

      Autorka znakomicie wplotła w fabułę rzeczywistą postać iluzjonisty Harry’ego Houdiniego (1874-1926), który z pochodzenia był węgierskim żydem, ale przez całe życie to skutecznie ukrywał. Oficjalnie zmienił nazwisko na Harry Houdini w 1913 r. W 1893 r. spotkał Wilhelminę Beatrice (Bess) Rahner, którą poślubił po trzech tygodniach znajomości. Przez całą jego karierę Bess pracowała jako jego sceniczna asystentka. Jej mąż słynął z uwalniania się z kajdan, łańcuchów, więzów i kaftanów bezpieczeństwa. Rhys Bowen wnikliwie przestudiowała życie i karierę sceniczną iluzjonisty. Houdini jest integralną częścią opowieści, ale jego losy nie są dominujące. Autorka sprawnie potrafiła ukazać jego występy oraz przedstawić przyzwoitą analizę ze strony Molly tychże sztuczek. Jak to bywa w przypadku przygód Molly nie będzie to jedyna sprawa, w którą zostanie uwikłana. Wszystkie tajemnice łączą się w schludne i uporządkowane zakończenie.

        Rhys Bowen napisała kolejną zabawną powieść, która tym razem jest pełna ciekawostek ze świata iluzji, tak modnej na początku XX wieku. Molly to nadal porywcza, inteligentna, nieustraszona młoda kobieta. Tym razem jednak jako przyszłej żony, jej myśli zaprząta odłożona w czasie rezygnacja z niezależności, samodzielności i kariery detektywa. Musi radzić sobie z naciskami Daniela, który wyraża poglądy ówczesnego mężczyzny. Miejsce kobiety jest w bezpiecznym domu, a to mąż zajmuje się utrzymaniem rodziny. Jego ciągłe napomnienia mogą wydać się dla współczesnego czytelnika nieco irytujące, ale powieść oddaje atmosferę ówczesnych lat w każdym wymiarze. Z drugiej strony, Daniel jest uosobieniem mężczyzny, który dba i troszczy się o kochającą kobietę, angażującą się w niebezpieczne sprawy. Zastanawiam się, co Rhys Bowen przygotuje dla Molly w przyszłości.

 

 

Rhys Bowen, Ostatnia iluzja, Oficyna Wydawnicza Noir sur Blanc, wydanie 2021, tytuł oryg.: The Last Illusion, przekład: Joanna Orłoś-Supeł, cykl: Molly Murphy, t. 9 , okładka miękka, stron 432.

Elizabeth Camden, Niedostępny spadek.

         Lucy Drake jest piękną, dwudziestoośmioletnią młodą kobietą, która pracuje jako telegrafistka w Nowym Roku, w amerykańskiej agencji prasowej założonej w 1846 r. Associated Press. W tym samym budynku mieści się siedziba drugiej agencji tego typu: to brytyjska Reuters, założona w 1851 r.  Lucy jest zadowolona z pracy, bowiem ta daje jej możliwość kontaktu z ludźmi zamieszkałymi w innych zakątkach, swoistej podróży po świecie, których nie będzie w stanie nigdy odwiedzić. Kierownikiem amerykańskiej sekcji Reuters jest Anglik, Sir Colin Beckwith. Gdy pojawiają się problemy z przesyłaniem wiadomości to Lucy zostaje do niego wysłana przez swojego szefa, aby poprosić o rozwiązanie problemu. Co prawda, poznała Colina wraz z bratem w nieco odmiennych okolicznościach i okazało się, że mężczyzna bardzo jej się spodobał. Tyle tylko, że potem okazało się, że jest szefem konkurencyjnej agencji. W trakcie drugiego spotkania okazuje się, że Colin zna alfabet Morse’a. Znajomość szybko przeradza się w przyjaźń, a Colin zostaje dopuszczony do tajemnicy rodzinnej Lucy i jej brata Nicka.

     Lucy i Nick Drake’owie kontynuują walkę swojego ojca z rodziną o uzyskanie sprawiedliwości w procesie, który trwał od ponad czterdziestu lat, z ludźmi pozbawionymi skrupułów. Trzydziestojednoletni Nick jest hydraulikiem, a całe dnie spędza w kanałach. Rodzeństwo jest notorycznie szpiegowane, a ich życie prywatne zależne jest od postępowania ich wuja. Nick korzystając z przekazanej mu wiedzy przez ojca potajemnie jednak montuje zawory w mieszkaniach należących do biednych ludzi. Zawory pomagają w blokach docierać wodzie na wyższe piętra. Bez nich nie byłoby to możliwe. Wuj Drake’ów wyznaczył bowiem w granice zaporowych wysokich cen ich sprzedaży. 

      Lucy jest kobietą zdeterminowaną, mocno stąpającą po ziemi, wierną swoim wartościom. Jej siła i postawa jest godna podziwu. Lucy i Nick nie są idealni, ani pozbawieni wad. Tęsknią natomiast za założeniem własnych rodzin, za miłością, za prowadzeniem innego życia. Colin zdolny jest do poświęceń dla kobiety, która zawładnęła jego sercem. Z drugiej strony świadomy jest odpowiedzialności, jaka ciąży na nim w związku z angielskim podupadłym finansowo majątkiem rodzinnym. Potrzebna mu więc posażna żona i dziedziczka. Czy jednak w tym wszystkim pieniądze są najważniejsze?

      Kolejna książka Elizabeth Camden oznacza kolejną doskonałą lekturę. To nie tylko dobrze wypracowana fabuła, błyskotliwie napisane dialogi (humor, cięte riposty), charakterystyka głównych bohaterów, ale przede wszystkim zgodność z historycznymi faktami. Wspaniałe są opisy dotyczące domów (od rezydencji do małej klitki Drake’ów), sporów istniejących wokół budowy Kanału Panamskiego, położenia kabla telegraficznego na dnie oceanu, PTSD (po wojnie burskiej), Alfabetu Morse’a, gołębi pocztowych czy też ówczesnych podziemnych kanałów Nowego Jorku. Z drugiej strony poruszony jest problem działalności szpitali psychiatrycznych, gdzie umieszczano często niewygodnych członków rodzin pod pretekstem obłąkania. 

       To solidna opowieść, z wyjątkową fabułą i wielkimi emocjami w tle. Ciekawi mnie ju ż jednak historia Nicka, brata Lucy, który będzie głównym bohaterem drugiej części serii. Polecam.

Elizabeth Camden, Niedostępny spadek, wydawnictwo Dreams, wydanie 2019, tytuł oryg.: A Dangerous Legancy, tłumaczenie: Magdalena Peterson, seria: Nowojorskie Kobiety, t.1, tytuł oryg. serii: The Empire State #1, oprawa miękka, stron

The Empire State Series – Nowojorskie Kobiety

1. A Dangerous Legancy (2017) – Niedostępny spadek (Polska 2019)
2. A Daring Venture (2018)
3. A Desperate Hope (2019)

Rhys Bowen, W złotej klatce.

 

      W złotej klatce to kolejny tom kryminalnych przygód jednej z moich ulubionych bohaterek, irlandzkiej imigrantki Molly Murphy. Mijają już prawie dwa lata od tego, co się wydarzyło w pierwszym tomie! Molly jest więc starsza, ma więcej doświadczeń życiowych i zawodowych, a także krąg stałych i ciągle nowych przyjaciół. Życie w Nowym Jorku nie jest łatwe, ale przedsiębiorcza Molly doskonale sobie radzi. Nadal prowadzi biuro detektywistyczne, mieszka w domu naprzeciwko Sid i Gus, a jej serce nadal oddane jest nowojorskiemu policjantowi kapitanowi Danielowi. Można powiedzieć, że są już po słowie, choć Daniel Sullivan jeszcze nie zdecydował się jej oświadczyć. Co prawda Molly boi się, że małżeństwo spowoduje pewne reperkusje w jej życiu i tak jak inne kobiety znajdzie się być może w klatce. Pamiętajmy, że jest rok 1903, więc pozycja kobiety była zupełnie inna w społeczeństwie niż obecnie.  

        Po przebytej grypie, która dziesiątkuje mieszkańców Nowego Jorku, Molly za sprawą Sid i Gus bierze udział w akcji zorganizowanej przez sufrażystki i absolwentki uczelni Vassar. Szybko też ponownie znajduje się w areszcie. Powiadomiony o kłopotach Molly Daniel śpieszy więc z pomocą. Nie jest to łatwe, bowiem obecnie czas wypełniają mu obowiązki wynikające z prowadzenia śledztwa w sprawie chińskich przemytników opium i tajemniczych śmierci związanych z trującym arszenikiem. 

        Molly zyskuje jednak nowe znajome. Najbliższa staje się pracownica apteki Emily Boswell, która odkrywając jej detektywistyczne zajęcie, prosi o znalezienie informacji dotyczącej jej rodziców, byłych misjonarzy w Chinach. Wiedziała jedynie tyle, że rodzice zginęli w Chinach podczas epidemii, a ona sama dostała się pod opiekę wujostwa. Po śmierci ciotki jest zdania, że jej wuj, który zerwał z nią obecnie kontakty, wie więcej niż to zostało jej przekazane podczas minionych lat. 

        Z kolei dawna współlokatorka Emily ze szkoły w Vassar, Fanny Poindexter, prosi Molly o znalezienie dowodów na niewierność jej męża. Nikt nie podejrzewa, że gdy stan zdrowia Fanny ulega pogorszeniu, nie ma to związku z szalejącą grypą. Śmierć młodej kobiety oraz kolejna prośba Emily, powoduje, że Molly czuje się odpowiedzialną za rozwiązanie i znalezienia sedna w piętrzących się tajemniczych sprawach. W dodatku wkrótce znajduje się w plątaninie kolejnych nagłych zgonów i niespodziewanych napaści na własne życie. 

         Ponownie Rhys Bowen wspaniale zarysowała tło historyczne (farmacja, działalność sufrażystek, powstanie bokserów w Chinach, działalność misjonarzy) i obyczajowe początku XX wieku. Gdy Molly stara się odkryć kryminalne tajemnice, boryka się z myślami wokół roli żony, jaką powinna być, i zastanawia się, czy kiedykolwiek może zrezygnować z niezależności, którą cieszy się jako samotna pracująca kobieta. Daniel jest typowym mężczyzną, który pragnie bezpieczeństwa dla swojej wybranki, a jednocześnie chciałby mieć ugotowany obiad i zadbany dom. Rozumie jednak, że Molly to kobieta, której do szczęścia nie jest potrzebna złota klatka. To wspaniały duet, a kolejna powieść Ryhs Bowen to zabawna i intrygująca lektura. Polecam!

Rhys Bowen, W złotej klatce, Oficyna Wydawnicza Nur sur Blanc, wydanie 2019, tytuł oryg.: In a Gilded Cage, tłumaczenie: Joanna Orłoś-Supeł, seria: Prawo Panny Murphy, t. 8, okładka miękka, stron 300.

cykl o Molly Murphy na blogu
o cyklu na blogu autorki

Elizabeth Camden, Jody Hedlund, Karen Witemeyer, Wszystkie moje jutra.

        Opowiadanie Karen Witemeyer Warta czekania (oryg. tytuł Worth the Wait, cykl: Ladies of Harper’s Station #1.5) przybliża działalność kobiecej kolonii w Harper’s Station w Teksasie. Handlowiec Benjamin Portret jest jednym z nielicznych mężczyzn, którzy zostali dopuszczeni do kolonii kobiet. Od roku ściśle współpracuje z właścicielką sklepu, nieufną Victorią Adams. Pomysł Benjamina, aby Vicky jeździła z nim po okolicznych farmach i oferowała swoje towary, dopiero po wielu tygodniach zyskał jej aprobatę. Opowiadanie nawiązuje do jednego dnia tej podróży, w której towarzyszy im synek Victorii. Zarówno kobieta jak i jej synek już dawno zdobyli serce Benjamina. Tyle tylko, że Vicky zachowująca dystans, nie pozwala się w ogóle do siebie zbliżyć czy nawiązać jakikolwiek bliższy kontakt. Dla Bena wyprawa staje się jedyną drogą, aby przekonać do siebie Victorię. 

        Nowela Jody Hedlund Przebudzone serce (oryg. tytuł: An Awakened Heart; cykl: Orphan Train #0.5) opowiada o bogatej, ale samotnej trzydziestoletniej Christine Pendleton, która zgłasza się jako wolontariuszka do kaplicy Center Street w Nowym Jorku dla imigrantów. Pastorem jest tu czterdziestoletni, owdowiały Guy Bedell. Jego celem jest ostrzegać i chronić wiernych przed wyborem życia na ulicy, trudnieniem się prostytucją i kradzieżami. To droga trudna do osiągnięcia, bowiem imigranci mieszkają w trudnych warunkach, a ich dzień polega głównie na ekstremalnych zmaganiach. Christine po kilku wizytach w  kaplicy dochodzi do wniosku, że rozdawanie ulotek i modlitwa, to nie jest to, czego jedynie potrzebują imigranci. Obserwując beznadziejność położenia kobiet i dzieci, postanawia przekonać pastora do swoich racji i szerszej działalności. Wielebny jest zauroczony Christine. Wprowadzone zostały tu postacie osieroconych sióstr: Elise, Marianne i Sophie, bowiem nowela stanowi preludium cyklu Orphan Train.

       Autorką trzeciej noweli W stronę słońca (oryg. tytuł: Toward the Sunrise,  cykl: Until The Dawn #0.5) jest Elizabeth Camden. Opowiadanie stanowi również wstęp do autorskiego cyklu. Julia Broeder ma już tylko sześć miesięcy, aby uzyskać dyplom lekarza. Była ambitną i wyróżniającą się studentką Żeńskiej Szkoły Medycznej Stanu Pensylwania (Women's Medical College), dopóki nie jedno niefortunne zdarzenie. Za udzielenie pomocy zwierzęciu i jego kradzież została wydalona z uczelni. Powróciła do rodzinnej miejscowości szukając pomocy u prawnika  Ashtona Carlyle’a. Na życzenie Vandermark'ów, sprawował on opiekę nad rodziną Julii oraz dokonywał wpłat na jej studia. Teraz jednak postanawia nie wykorzystywać finansów swoich pracodawców, gdy okazuje się, że wskutek lekkomyślnych decyzji dziewczyna zostaje relegowana ze studiów. Wskutek reprymendy głowy rodziny jest jednak zmuszony do zmiany zdania. Tym razem to Julia stawia opór, a Ashton musi ja przekonać do zmiany decyzji.  

    Victoria to samotna matka, która musiała zmagać się z bólem i cierpieniem. Powoli pozwala oswoić się cierpliwemu i łagodnemu Benowi. Posiada ważne powody, aby nie ufać żadnemu mężczyźnie. Życie w kolonii dało jej poczucie bezpieczeństwa.  Musi uwolnić się od przeszłości i ponownie nauczyć się ufać. Christine Pendleton reprezentuje silną osobowość kobiety, choć sama nie wierzyła w swoje możliwości. Wychowana w posłuszeństwie do rodziców, dopiero teraz zaczyna brać odpowiedzialność za swoje czyny. Jest prostolinijna, rozsądna, uczciwa, wrażliwa na krzywdę ubogich. Jako stara panna, nie wierzy w swoją atrakcyjność i nie dostrzega zainteresowania, jakim obdarza ją pastor. Julia Broeder chce być misjonarzem, lekarzem niosącym pomoc najbardziej potrzebującym. Mając zawsze opiekę wpływowej i bogatej rodziny, nie potrafiła jednak szanować zyskiwanych darów. Musi dojrzeć i zdać sobie sprawę ze swoich błędów. 

     O ile znane mi są powieści Elizabeth Camden, o tyle w ogóle nic nie wiedziałam na temat Karen Witemeyer  i Jody Hedlund. Przeglądając ich dorobek na stronach autorskich jestem pod ogromnym wrażeniem, bowiem  są to autorki, których książki z zakresy romansu i romansu historycznego cieszą się ogromnym powodzeniem. Mam nadzieję, że w Polsce również doczekamy się przekładu ich książek. 

      Opowiadania Karen Witemeyer i Elizabeth Camden czasowo rozgrywają się pod koniec XIX wieku, natomiast opowiadanie Jody Hedlund to lata 50. XIX wieku. Wszystkie trzy opowiadania oparte są na solidnie zbudowanej fabule. Czytelnik ma świadomość, że zostaje przeniesiony w zupełnie inny czas. Historie wiarygodne, niosące pociechę, nadzieję, ciepło i wiele dobroci.

Elizabeth Camden, Jody Hedlund, Karen Witemeyer, Wszystkie moje jutra, wydawnictwo Dreams, wydanie 2019, tytuł oryg.: All My Tomorrow, tłumaczenie: Anna Rojkowska, Magdalena Peterson, Martyna Żurawska, okładka miękka, stron 352.

http://www.karenwitemeyer.com/

www.jodyhedlund.com

http://elizabethcamden.com/