Julia Quinn, Jak w niebie.

Jak w niebie autorstwa Julii Quinn to pierwszy tom, który rozpoczyna cykl Kwartet Smythe-Smith. Powieść dotyczy lady Honorii Smythe-Smith oraz Marcusa Holroyda, hrabiego Chatteris. Oboje znają się bardzo dobrze od dzieciństwa, bowiem Marcus poznał brata Honorii, Daniela, jeszcze w szkole. Chłopcy szybko się polubili i zaprzyjaźnili. Co więcej Marcus spędzał zarówno święta jak i wypoczynek letni właśnie w rodzinie Daniela. Był jedynakiem, a jego ojciec nie przykładał za wielkiej wagi do bliskiej zażyłości z synem. Marcus cieszył się, więc z towarzystwa sporej gromadki, jaką stanowiła rodzina Daniela. Honoria poznała Marcusa, gdy miała zaledwie sześć lat. Gdy chłopcy przyjeżdżali do domu na wakacje, szukając towarzystwa chodziła za nimi wszędzie tam, gdzie oni znajdowali miejsca do zabawy. Daniela za bardzo to nie cieszyło. Marcusa też nie, ale nie mając własnego rodzeństwa, żal mu było Honorii. To jednak właśnie Marcusowi, Daniel przed przymusowym wyjazdem za granicę, powierzył opiekę nad Honorią. Wiedział, że Marcus będzie dbał o nią jak rodzony brat i nie pozwoli poślubić jej utracjusza. 

Minęły trzy lata od wyjazdu Daniela. Honoria jedynie sporadycznie widziała się z Marcusem. Przebywała w Cambridgeshire, gdy natknęła się na niego podczas deszczowego dnia. Marcus był dla niej niczym starszy brat, przynajmniej do tej pory. Nie omieszkała go, więc poinformować, że w tym sezonie zamierza znaleźć męża. Mając dwadzieścia jeden lat pragnęła mieć już rodzinę. Nie chciała już w przyszłym roku występować w tradycyjnym dorocznym koncercie kwartetu panien z rodziny Smythe – Smith. Desperacja wszystkich zresztą panien, aby uniknąć udziału w koncercie, poza Daisy, nie zna granic. Nie wiedziała jedynie, dlaczego potencjalni kandydaci i adoratorzy, po wstępnym zainteresowaniu jej osobą, nagle rezygnowali z przebywania w jej towarzystwie. No cóż, na to Marcus nie mógł odpowiedzieć. Okoliczności sprawiły, że kolejne spotkanie Marcusa i Honorii doprowadziły do wypadku mającego niefortunne konsekwencje zdrowotne dla Marcusa. Honoria będzie czuła się winna i za wszelką cenę będzie chciała być blisko Marcusa. Choroba i wspólnie spędzony czas, będą składały się na czynniki, które doprowadzą do zmiany ich wzajemnego postrzegania. 

Powieść w głównej mierze koncentruje się na Marcuse i Honorii, ale zaskakująco fantastycznie dobrymi bohaterami długoplanowymi są pozostałe uczestniczki kwartetu Smythe-Smith’ówien: Iris, Sarah i Daisy. Ich przekomarzanki są bardzo pocieszne i subtelnie wpływają na zrównoważenie wątku miłosnego. Pojawia się również Anna, Colin Bridgerton i oczywiście jest niedościgniona lady Danbury, a sama końcówka to zapowiedź drugiego tomu, który już czytałam. Marcus jest uczciwym mężczyzną, dżentelmenem, zarządzającym majątkiem i rozsądnie wypełniający swoją rolę, jako lord Chatteris. Nienawidził być w centrum uwagi, a kobiet za bardzo nie rozumiał. W stosunku do nich jest nieśmiały, ale niezwykle uroczy. Honoria to taka dziewczyna, która mówi, co myśli. Jest opiekuńcza i ufna. Podobnie jak Marcus wzbudza niebywałą sympatię.

Prosta historia, ale przez Julie Quinn przekształcona w rozkoszny i zabawny romans historyczny. Zachwyciły mnie świetnie rozbudowane dialogi, niewymuszony i prawdziwy dowcip i sprawnie poprowadzona fabuła. Autorka zresztą pokazała rzetelnie chorobę Marcusa i sposoby jej leczenia z perspektywy medycyny z początku XIX wieku. Przerażające, jakie wówczas było podejście lekarzy. Nie skupia się też na fizycznej stronie miłości. Zakończenie oczywiście słodkie i romantyczne, ale to akurat bardzo lubię we wspaniale wykreowanych historykach. 

Julia Quinn, Jak w niebie, wydawnictwo Amber, wydanie 2012, tytuł oryginalny: Just Like Heaven, przekład Marzena Rączkowska, cykl: Kwartet Smythe-Smith, tom 1, okładka miękka, stron 304. 

Cykl"Kwartet Smythe - Smith"

1. Jak w niebie
   Lady Honoria Smythe-Smith + Marcus Holroyd
2. Tylko ta noc
   Anna Wynter + Daniel Smythe-Smith, hrabia Winstead
3. Wszystkie nasze pocałunki
4. Sekrety małżeństwa
   Iris Smythe-Smith + Sir Richard Kenworthy

Julia Quinn, Sekrety małżeństwa.

Sekrety małżeństwa  to czwarty tom cyklu Kwartet Smythe – Smith autorstwa Julii Quinn. W tym tomie znaleźć można nawiązania do części drugiej Tylko ta noc i zapewne trzeciej, której jeszcze nie czytałam. Tutaj bowiem Sarah, która symulowała chorobę, aby nie brać udziału w koncercie, w rezultacie, czego zastąpiła ją guwernantka Anna, jest już mężatką. 

Sir Richard Kenworthy przyjeżdża do Londynu, aby szybko znaleźć żonę. Był baronetem, nie posiadał wielkiego majątku i owszem miał zamiar kiedyś się ożenić. Niestety okoliczności przymusiły go do szybkiego wyboru panny młodej. W związku z tym postanowił towarzyszyć Winstonowi Bevelstoke, który wybierał się na doroczny koncert organizowany w Pleinsworth House. Tam zobaczył Iris Smythe – Smith i po bliższej obserwacji z zimną krwią dokonał wyboru. Koncert, jak co roku był fatalny, dziewczyna za wiolonczelą nie wiedziała, dlaczego zwróciła uwagę Richarda. Nie wyróżniała się urodą, była niedoceniana, wtapiała się w tło i nie miała wokół siebie adoratorów. Iris była inteligentna, zachowanie Richarda pochlebiało jej, a jednak coś jej nie pasowało i wzbudzało podejrzliwość. Richard flirtuje, czaruje i świetnie wciela się w rolę zakochanego. Po zaledwie paru dniach zdecydował się na oświadczyny, a gdy usłyszał, że dziewczyna potrzebuje czasu, postanowił za wszelką cenę doprowadzić do realizacji swoich planów. Małżeństwo dla Iris okaże się sporą niespodzianką, siostry męża intrygujące, nowy dom – Maycliffe – interesujący, a sam mąż to niezły manipulant. Prawda jednak zawsze znajdzie drogę.

Powieść plastycznie napisana, ale postawa Kenworthy’ego nie do zaakceptowania, mimo, że swoje czyny tłumaczy dbałością o reputację sióstr. Po tym, co zrobił, raczej nie mogłabym mu kiedykolwiek do końca zaufać. Mówiąc szczerze plany Richarda trochę mnie nieprzyjemnie zaskoczyły. A jego droga prowadząca do zakochania się w Iris nie wydaje się przekonująca. Szkoda mi było Iris i w ogóle pozycji ówczesnych kobiet, które właściwie nie miały wyboru. Albo korzystasz z nadarzającej się okazji i wychodzisz za mąż za nieznanego ci zupełnie człowieka, albo zostajesz starą panną. W powieści autorka porusza również kwestie położenia i postrzegania przez społeczeństwo samotnej kobiety z dzieckiem i zawierania małżeństwa z osobą niższego stanu. To nie jest jednak powieść, plasująca się wśród tych najlepszych autorstwa Julii Quinn. W skrócie: szału nie ma.

 


Julia Quinn, Sekrety małżeństwa, wydawnictwo Amber, wydanie 2015, tytuł oryginalny: The Secrets of Sir Richard Kenworthy, przekład: Agnieszka Zajda, Agnieszka Dębska, cykl: Kwartret Smythe-Smith, tom 4, okładka miękka, stron 352.

Cykl"Kwartet Smythe-Smith"

1. Jak w niebie 
2. Tylko ta noc
   Anna Wynter + Daniel Smythe-Smith, hrabia Winstead
3. Wszystkie nasze pocałunki 
4. Sekrety małżeństwa
   Iris Smythe-Smith + Sir Richard Kenworthy

Julia Quinn, Tylko ta noc.

Tylko ta noc to druga część cyklu Kwartet Smythe-Smith autorstwa Julii Quinn (właściwie Cotler Pottinger Julie). Właściwie jeszcze o żadnej książce tej autorki nie pisałam na blogu. A szkoda, bo ma ogromne poczucie humoru. To jedna z tych autorek, które należy wyróżnić za tak zwany inteligentny i błyskotliwy dowcip. Świetnie się czyta takie książki.  Z drugiej strony Julia Quinn nigdzie się w swoich książkach nie spieszy. Każde wydarzenie, każda rozmowa ma w sobie coś wspaniale wykreowanego i przyciągającego. Swoista magia, której na tym etapie nie potrafię jeszcze do końca określić i dokładnie zdefiniować autorskiego stylu. Pewnie owa mieszanina słów nabierze kształtu po przeczytaniu kilku książek tej amerykańskiej pisarki, która ukończyła Harvard, potem studiowała medycynę na Yale, ale nie została lekarzem tylko pisarką.

Daniel Smythe-Smith był hrabią Winstead zaledwie od roku, gdy wpadł w poważne tarapaty. Do tego kryzysowego momentu związanego z jego przyjacielem Hugh Prenticem wiódł szczęśliwy żywot hulaki. Wskutek pijaństwa, uporu i dumy dżentelmenów o mało nie doszło do prawdziwej tragedii. Wszelako po porannym zdarzeniu, ojciec Hugh, lord Ramsgate, z wściekłością zagroził Danielowi, że odnajdzie go wszędzie. Przez kolejne trzy lata Daniel ukrywał się za granicą, dopóki nie odnalazł go Hugh i zapewnił, że może spokojnie wrócić do Anglii. Powrotowi temu nie towarzyszył żaden rozgłos. Daniel zjawił się na dorocznym koncertowym wieczorku panien pochodzących z rodziny Smythe-Smith’ów. Z oddali słuchał kakofonii dźwięków i obserwował występ. Ku swojemu zdziwieniu zauważył, że pośród jego kuzynek, przy fortepianie siedzi piękna i zupełnie nieznana mu kobieta. A gdy tylko spojrzała na niego, czas się dla Daniela nagle zatrzymał. Wkrótce okazuje się, że to guwernantka córek lady Pleinsworth, ciotki Daniela. Tyle tylko, że panna Anna Wynter nie jest osobą, za którą się podaje. Szybko okazuje się, że życie Daniela nie raz znajdzie się w niebezpieczeństwie, a Anna musi ponownie zmierzyć się z przeszłością.

Julia Quinn fantastycznie potrafi konstruować błyskotliwe dialogi, jej bohaterowie mają charakterystyczne osobowości, a uczucia każdego z nich kojarzą mi się z intensywnością i z szeroką gamą ciepłych barw. Bohaterowie nie są idealni i popełniają błędy. Wartka fabuła, ciekawe wątki poboczne, które wiążą się zapewne z pozostałymi częściami cyklu (Marcus i siostra Daniela, Honoria) i perypetie rodzinne w tle, składają się na gustownie wyreżyserowaną powieść. Aczkolwiek zaznaczam, że nie mam porównania jeszcze do inny książek autorki. To przeoczenie jest oczywiście do nadrobienia.

Julia Quinn, Tylko ta noc, wydawnictwo Amber, wydanie 2013, tytuł oryginalny: A Night Like This, przekład Agnieszka Kowalska, okładka miękka, stron 288.

Cykl "Kwartet Smythe-Smith"

1. Jak w niebie
2. Tylko ta noc
   Anna Wynter + Daniel Smythe-Smith, hrabia Winstead
3. Wszystkie nasze pocałunki 
4. Sekrety małżeństwa

http://juliaquinn.com/